Research indexJournal article
ارتباط سبکها و مکانیزمهای دفاعی با سیستمهای مغزی/ رفتاری
آتشکار, فتحیآشتیانی, آزادفلاح
Journal of Clinical Psycology15 Jan 2013
NobleIDark:/48914/w1/20260515/5DCA4C3DDOI10.22075/jcp.2017.2108
ارتباط سبکها و مکانیزمهای دفاعی با سیستمهای مغزی/ رفتاری
آتشکار, فتحیآشتیانی, آزادفلاح · Journal of Clinical Psycology · 2013 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20260515/5DCA4C3DDOI10.22075/jcp.2017.2108
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
مقدمه: وقتی در مورد مکانیزمهای دفاعی در حیطه شخصیت مطالعه میکنیم، در مییابیم که تفکر انسان همیشه منطقی، مبتنی بر واقعیت، عینی و هدفمند نیست. مکانیزمهای دفاعی که وظیفه حفاظت در برابر اضطراب را بر عهده دارند، تحت تأثیر سیستمهای مختلف مغزی/ رفتاری ممکن است کارکرد بهنجار یا نابهنجار داشته باشند. پژوهش حاضر با همین هدف به بررسی ارتباط سبکها و مکانیزمهای دفاعی با سیستمهای مغزی/ رفتاری میپردازد. روش: 214 دانشجوی مؤنث تحصیلات تکمیلی یکی از دانشگاههای تهران به شیوه انتخاب تصادفی ساده با تکمیل پرسشنامۀ شخصیتی گری- ویلسون و پرسشنامۀ سبکهای دفاعی در این پژوهش شرکت داشتند. دادهها با روش آماری همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد که سیستم فعال ساز رفتاری در ابعاد کلی با هیچ یک از سبکهای دفاعی ارتباط ندارد اما مؤلفه اجتناب فعال با مکانیزم دفاعی رشد یافتۀ والایش و پیشاپیش نگری ارتباط مثبت معنادار و با مکانیزم دفاعی رشد نایافتۀ دلیل تراشی و فرافکنی ارتباط منفی معنادار دارد. سیستم بازداری رفتاری و مؤلفههای خاموشی و اجتناب منفعل، با سبک و مکانیزمهای دفاعی رشد یافته ارتباط منفی معنادار و با سبک و مکانیزمهای دفاعی رشد نایافته ارتباط مثبت معنادار دارد. نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش حاضر میتوان نتیجه گرفت که افراد دارای سیستم بازداری رفتاری غالب بیشتر از مکانیزمهای دفاعی رشد نایافته استفاده میکنند.