Στην παρούσα διπλωματική εργασία έγινε μελέτη της παραγωγής πολυμιγμάτων συμπολυμερών πολυστυρενίου και αναβάθμιση των ιδιοτήτων τους με καθιερωμένες τεχνικές συμβατοποίησης καθώς και με πιο καινοτομικές μεθόδους μέσω της ενσωμάτωσης νανοσωματιδίων ορυκτής αργίλου. Ακολούθησε ο χαρακτηρισμός της δομής, των ρεολογικών και θερμομηχανικών ιδιοτήτων των υβριδικών αυτών συστημάτων και η μελέτη εφαρμογών τους. Τα πολυμερή που μελετήθηκαν χρησιμοποιούνται σε εφαρμογές ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΗΗΕ), με την προοπτική ανάπτυξης τεχνογνωσίας για τη μηχανική ανακύκλωση των απορριμμάτων τους. Συγκεκριμένα, εξετάσθηκαν τα συστήματα: Ακρυλονιτρίλιο-Βουταδιένιο-Στυρένιο (ABS) με Στυρένιο-Ακρυλονιτρίλιο (SAN), Πολυανθρακικά (PC) με Στυρένιο-Ακρυλονιτρίλιο (SAN) και Πολυπροπυλένιο (PP) με Ακρυλονιτρίλιο-Βουταδιένιο-Στυρένιο (ABS). Για την παρασκευή των προαναφερθέντων υβριδικών συστημάτων χρησιμοποιήθηκε η διάταξη του δικόχλιου εκβολέα, ενώ για τη μορφοποίησή τους η μονάδα έγχυσης και η υδραυλική θερμόπρεσσα. Για το χαρακτηρισμό των μιγμάτων που ελήφθησαν χρησιμοποιήθηκαν οι τεχνικές της ανάλυσης με περίθλαση ακτίνων Χ (XRD), της ανάλυσης με διαφορική θερμιδομετρία σάρωσης (DSC) και της θερμοσταθμικής ανάλυσης (TGA). Επίσης πραγματοποιήθηκαν δοκιμές εφελκυσμού και μετρήσεις του δείκτη ροής τήγματος (MFI). Λέξεις κλειδιά: ABS, SAN, PC, ΡΡ, ορυκτή άργιλος, ABS-g-MAH, συμβατότητα, νανοσύνθετα, μηχανικές ιδιότητες