Research indexJournal article
بهرهگیری از نشانگرهای ریزماهواره یونجه در ارزیابی تنوع ژنتیکی جمعیتهای اسپرس زراعی
ایرانی, میرلوحی, مجیدی and 1 other
دو فصلنامه تحقیقات ژنتیک و اصلاح گیاهان مرتعی و جنگلی ایران23 Aug 2015
NobleIDark:/48914/w1/20260515/43B63E3DDOI10.22092/ijrfpbgr.2015.102239
بهرهگیری از نشانگرهای ریزماهواره یونجه در ارزیابی تنوع ژنتیکی جمعیتهای اسپرس زراعی
ایرانی, میرلوحی, مجیدی and 1 other · دو فصلنامه تحقیقات ژنتیک و اصلاح گیاهان مرتعی و جنگلی ایران · 2015 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20260515/43B63E3DDOI10.22092/ijrfpbgr.2015.102239
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
در این مطالعه به منظور بررسی تنوع ژنتیکی 22 جمعیت اسپرس زراعی جمع آوری شده از مناطق جغرافیایی مختلف از نشانگرهای ریزماهواره جنس Medicago استفاده شد. محتوی اطلاعات چند شکل برای جایگاه های ریزماهواره ای مورد مطالعه در فاصله 0/20 تا 0/43 متغیر بود و میانگینی برابر 0/33 داشت. نشانگرهای mtgsp_005e04.taa.9 و Aac004 با داشتن بیشترین محتوی چندشکلی به عنوان نشانگرهای مفید جهت مطالعات ژنتیکی شناخته شدند. بر اساس تجزیه خوشه ای، جمعیت های اسپرس زراعی در دو گروه اصلی (ایرانی و خارجی) و هر کدام در دو زیر گروه طبقه بندی شدند. جمعیت های اسپرس زراعی خارجی براساس محل جمع آوری به دو زیر گروه اروپای غربی و اروپای مرکزی-شرقی تقسیم بندی شدند. نتایج تجزیه خوشه ای با استفاده از تجزیه به مؤلفه های اصلی متعادل نیز مورد تایید قرار گرفت. بر اساس تجزیه واریانس مولکولی ، میزان 13/6 درصد از کل تنوع به تفاوت بین جمعیت های اسپرس زراعی ایرانی و خارجی و 69/5 درصد به تفاوت درون جمعیت ها اختصاص داشت. در تجزیه واریانس مولکولی، مقدار شاخص تثبیت برابر با 0/27 حاصل شد که نشان دهنده تفکیک و تمایز بالا بین جمعیت های اسپرس زراعی و خارجی است. در مجموع، آغازگرهای SSR مورد استفاده در این آزمایش، چندشکلی بالایی را نشان دادند و تنوع ژنتیکی موجود در ژرم پلاسم اسپرس مورد مطالعه را با کارایی بالایی به تصویر کشیدند.