Αυτή η εργασία έγινε στο γυναικολογικό τμήμα του Νοσοκομείου του Sunderland στην Αγγλία υπό την επίβλεψη του Consultant Β. Murray και με την βοήθεια του Διευθυντού του μικροβιολογικού τμήματος του Professor S. Green. Τελικά ο καθηγητής κ. Ί . Παπαβασιλείου επίβλεψε την συγγραφή αυτής της έρευνας δια την υποβολή της δια Διδακτορικό δίπλωμα και μου έδωσε ανεκτίμητες πληροφορίες και βοήθεια. Πενήντα ασθενείς έλαβαν μέρος στην ανωτέρω έρευνα. Εκατόν πενήντα κολπικά δείγματα καλλιεργήθηκαν με αναερόβια και αερόβια καλλιέργεια. Παρατηρήθηκε ότι μετά την υστερεκτομή υπήρξε μία σαφής αύξηση στον αριθμό των αναερόβιων μικροβίων και απομόνωση σε μεγαλύτερη συχνότητα των βακτηριοειδών. Τούτο προφανώς οφείλετο στην ύπαρξη νεκρωτικών ιστών και του αίματος πού σαφώς δημιουργούν χαμηλό οξειδοαναγωγικό δυναμικό και ελάττωση του οξυγόνου στους ιστούς οι όποιοι είναι παράγοντες αναγκαίοι για την ταχεία ανάπτυξη των αναερόβιων. Οι μετεγχειρητικές επιπλοκές ανήλθαν σε 31,9% για την κοιλιακή υστερεκτομή και σε 63,4% για την κολπική υστερεκτομή. Δώδεκα ασθενείς παρουσίασαν ουρολοίμωξη μετεγχειρητικά και ό αριθμός των ασθενών αυτών ήταν σαφώς μεγαλύτερος μετά από κολπική υστερεκτομή (36,3%). Τούτο φυσικά οφείλεται στον πιο συχνό καθετηριασμό της ουροδόχου κύστεως και παραμονή του καθετήρα για 3 (τρεις) ή και περισσότερες ημέρες. Προληπτική αντιβιοτική θεραπεία μετεγχειρητικά επιβάλλεται σε ειδικές περιπτώσεις άλλα όχι σε όλους τους ασθενείς που πρόκειται να χειρουργηθούν αφού το ίδιο το αμυντικό σύστημα του χειρουργημένου ασθενή μπορεί να αντιμετώπιση με επιτυχία την αυξημένη ανάπτυξη των μικροβίων στο κόλπο και να αποφύγει την εμφάνιση φλεγμονής.