Εισαγωγή: Σκοπός της μελέτης είναι η παρακολούθηση των μεταβολών του αιμοστατικού μηχανισμού ασθενών με ΧΑΑΝ οι οποίοι υποβάλλονται σε ενδαγγειακή χειρουργική αντιμετώπιση. Ειδικότερα, ερευνήθηκε η δυνατότητα καταγραφής της αντιπηκτικής δράσης των ηπαρινών μικρού μοριακού βάρους (ΗΜΜΒ), όταν χορηγούνται σε θεραπευτικές δόσεις σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αγγειοπλαστική και τοποθέτηση ενδονάρθηκα για αντιμετώπιση στένωσης καρωτίδων, με την τεχνική της θρομβοελαστογραφίας ολικού αίματος παρουσία ελάχιστης ποσότητας ιστικού παράγοντα (minimal TF trigered-TEG). Υλικό-Μέθοδος: Με τη χρήση συσκευής περιστρεφόμενης θρομβοελαστογραφίας (ROTEM®), διενεργήθηκε θρομβοελαστογραφικός έλεγχος που περιλάμβανε τα καθορισμένα από τον κατασκευαστή test (in-TEM® και ex-TEM®) αλλά κυρίως την τεχνική της θρομβοελαστογραφικής ανάλυσης παρουσία ελάχιστης ποσότητας ιστικού παράγοντα (Min-TF TEM test), σε: α) 20 υγιείς μάρτυρες (Ομάδα Ελέγχου), β) σε 30 ασθενείς με στένωση καρωτίδας υπό αντιαιμοπεταλιακή αγωγή (ασπιρίνη και κλοπιδογρέλη), γ) σε 60 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε αγγειοπλαστική της έσω καρωτίδας και ήταν υπό θεραπευτική χορήγηση ΗΜΜΒ (Nadroparin calcium 5.750 antiXa IU/12ωρο). Τα δείγματα αίματος ελήφθησαν 4 ώρες μετά από την 3η χορήγηση ΗΜΜΒ. Σε μια υποομάδα 18 ασθενών ελήφθησαν δείγματα αίματος προ και μετά την αγγειοπλαστική των καρωτίδων και την χορήγηση ΗΜΜΒ. Επίσης δείγματα της υποομάδας αυτής των 18 ασθενών υποβλήθηκαν σε εργαστηριακές εξετάσεις προσδιορισμού της αντι-Xa δράσης με «χρωμομετρική» μέθοδο δύο σταδίων, (Stachrom® Heparin). Αποτελέσματα: Η αντιαιμοπεταλιακή αγωγή δεν επηρέασε κατά οιονδήποτε τρόπο τις παραμέτρους της θρομβοελαστογραφικής μελέτης. Η θεραπευτική χορήγηση ΗΜΜΒ (nadroparin) προκάλεσε στατιστικά σημαντική παράταση του χρόνου πήξης (Clotting Time - CT), του χρόνου σχηματισμού του θρόμβου (Clot Formation Time - CFT) και αντίστοιχα σημαντική ελάττωση της γωνίας-α στο Min-TF TEM test. Το 30-38% των υπό ΗΜΜΒ θεραπεία ασθενών είχαν θρομβοελαστογραφικές παραμέτρους πέραν των Ανώτερων Φυσιολογικών Ορίων (Normal Maximum Limit - NMaxL). Η εφαρμογή του in-TEM® test απέδωσε σημαντική παράταση μόνο του CT με 20-30% των ασθενών πέραν των NMaxL, ενώ το ex-TEM® test δεν επηρεάστηκε σε καμία περίπτωση. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων της μέτρησης της αντι-Xa δράσης σε πλάσμα φτωχό σε αιμοπετάλια, έδειξε ότι η παράταση του CFT στο Min-TF TEM test συνδεόταν με τρόπο στατιστικά σημαντικό με τα επίπεδα της αντι-Xa δράσης στο πλάσμα των ασθενών (p=0,04, r2=0,7). Δεν υπήρξε στατιστική συσχέτιση για καμία άλλη παράμετρο σε οποιοδήποτε test. Συμπέρασμα: Οι υψηλού αθηροθρομβωτικού κινδύνου ασθενείς με αποφρακτική αρτηριακή νόσο των καρωτίδων οι οποίοι λαμβάνουν διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή παρουσιάζουν φυσιολογική κινητική του σχηματισμού του θρόμβου και φυσιολογική σταθερότητα θρόμβου. Η θεραπευτική χορήγηση της ΗΜΜΒ (nadroparin) στους ασθενείς αυτούς προκαλεί σημαντική μεταβολή στην κινητική του θρόμβου η οποία ανιχνεύεται από την εφαρμογή της θρομβοελαστογραφικής μεθόδου με τη χρήση ελάχιστης ποσότητας ιστικού παράγοντα (MinTF-TEM test). Η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί εντός ή παρά τη χειρουργική αίθουσα χωρίς καμία απώλεια της εργαστηριακής ακρίβειας.