Research indexJournal article
خطر گسیختگی سطحی در محدوده شهر پردیس، استان تهران: لزوم رعایت حریم گسل در توسعه شهری
آبادی
زمین شناسی کاربردی پیشرفته20 Mar 2016Open access
NobleIDark:/48914/w1/20260515/41691D94DOI10.22055/aag.2016.12144
خطر گسیختگی سطحی در محدوده شهر پردیس، استان تهران: لزوم رعایت حریم گسل در توسعه شهری
آبادی · زمین شناسی کاربردی پیشرفته · 2016
NobleIDark:/48914/w1/20260515/41691D94DOI10.22055/aag.2016.12144
Abstract
یکی از مهمترین خطرات زمین لرزه خطر گسیختگی سطحی گسلها در هنگام زمین لرزه است که تنها راهکار مقابله با آن رعایت حریم گسل است. رعایت حریم گسل همچنان در شهرهای جدید و همچنین بخشهای در حال توسعه در مجاورت کلان شهرها مورد توجه قرار نمیگیرد. بررسیهای صحرایی و دورسنجی در محدوده شهر جدید پردیس، نشان دهنده وجود چندین گسل مهم و فعال در سطح شهر است که ساخت و ساز بر روی آنها صورت گرفته است. در این بین گسل پردیس به طول 30 کیلومتر و جنبش راندگی با مولفه راستالغز چپگرد در نیمه جنوبی شهر از اهمیت ویژهای برخوردار است. با توجه به نبود اطلاعات دقیق از میزان جابجایی گسلها در حین زمین لرزه و براساس مقادیر تخمین زده شده، حداقل حریم به ویژه در بخش فرودیواره ای برای گسل های پردیس، فردوس و هسا به ترتیب 40، 21 و 28 متر محاسبه شده است. شناسایی کامل گسلها در محدوده شهر پردیس نیازمند مطالعات بیشتر و برداشتهای زیرسطحی است. از آنجا که گسلهای پارچین-ایوانکی، پیشوا- گرمسار و رباط کریم در حدود 5/1 میلیمتر از کوتاه شدگی محاسبه شده براساس داده های موقعیتیاب جهانی برای جنوب البرز مرکزی (3 میلیمتر ) را هزینه میکنند، اختلاف موجود (حدود 5/1 میلیمتر) می بایست در راستای گسل های دیگری مانند گسلهای رودهن و پردیس مصرف گردد.