آزمایشی، به­منظور تعییناثرات سطوح مختلف انرژی قابل متابولیسم بر عملکرد، صفات کیفی تخم‌مرغ و فراسنجه­های خونی در مرغ‌های تخم‌گذار انجام شد. این آزمایش با تعداد 192 قطعه مرغ تخم‌گذار سویه‌های‌ لاین (W36) از سن 65 تا 74 هفتگی در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تیمار و 4 تکرار (هر تکرار دارای 12 قطعه مرغ) اجرا گردید. مقادیر انرژی قابل متابولیسم 2800، 2900 (شاهد)، 3000 و 3100 کیلوکالری بر کیلوگرم جیره در گروه‌های آزمایشی 1 تا 4 بود. جیره حاوی 2900 کیلوکالری بر کیلوگرم انرژی قابل متابولیسم بیشترین وزن تخم‌مرغ، بالاترین درصد تولید و تولید توده‌ای، بهترین ضریب تبدیل غذایی، ‌کمترین هزینه خوراک به ازای هر کیلوگرم تخم‌مرغ تولیدی، بالاترین رنگ زرده، بیشترین درصد سفیده و زرده، بالاترین واحد هاو و بیشترین ضخامت پوسته را داشت. استفاده از سطوح انرژی بالا علاوه بر افزایش هزینه خوراک سبب کاهش خوراک مصرفی، تولید تخم‌مرغ واحد هاو و ضخامت پوسته شد. در استفاده از انرژی قابل متابولیسم پایین، افزایش خوراک مصرفی بدون اینکه عملکرد تولید تخم‌مرغ را بهبود بخشد، موجب افزایش هزینه تولید شده شد و شاخص رنگ زرده، درصد پوسته و واحد هاو را کاهش داد. استفاده از سطوح مختلف انرژی قابل متابولیسم جیره اثرات معنی‌‌داری بر فراسنجه‌های بیوشیمیایی و سلول‌های ایمنی خون مرغ‌ها نداشت (05/0P<). به طور کلی در مرغ‌های تخم‌گذار مسن استفاده از جیره‌های با 2900 کیلوکالری انرژی قابل متابولیسم نسبت به سایر سطوح انرژی موجب بهبود عملکرد و صفات کیفی تخم‌مرغ می‌‌گردد.