Research indexJournal article
بررسی سبک نثر «قوانین دستگیری»
میرزائی, میرزائی, چرمگی and 1 other
فنون ادبی21 Dec 2016Open access
NobleIDark:/48914/w1/20260515/11A89044DOI10.22108/liar.2016.21203
بررسی سبک نثر «قوانین دستگیری»
میرزائی, میرزائی, چرمگی and 1 other · فنون ادبی · 2016
NobleIDark:/48914/w1/20260515/11A89044DOI10.22108/liar.2016.21203
Abstract
«قوانین دستگیری» اثری گرانبها در زمینه دستور زبان فارسی و معانی بیان است که به صورت نسخه خطی باقی مانده و در صورت تصحیح به شیوة علمی و دقیق، منبعی بسیار ارزشمند به میراث زبان و ادبیات فارسی خواهد افزود. این نسخه خطی متعلق به قرن سیزدهم و اوایل دوره قاجاریه است و به دست مولانا غلام دستگیر به منظور آموزش دستور زبان فارسی به غیرفارسیزبانان شبه قاره هند، نگاشته شده است. سبک نثر آن ویژگیهای خاصی دارد که در این مقاله به بررسی و تحلیل آن در دو بخش «صوری» و «محتوایی» پرداختهایم. در بخش صوری، ویژگیهای زبانی از قبیل کاربرد افعال و ترکیبات و واژگان و مختصات ادبی چون آرایههای بدیعی و بیانی بررسی شده و در بخش محتوایی به خصوصیاتی چون استناد علمی و امانتداری، دقت در بیان مباحث و نگاه تحلیلی و انتقادی نویسنده اشاره شده است. ذوق سلیم و طبع ادیبانه نویسنده، از متن اثر بهخوبی پیداست. از آنجا که این اثر در خارج از مرزهای ایران نگاشته شده است، سبکشناسی آن، موقعیت نثر فارسی دوره قاجار را در شبه قاره هند نشان میدهد.