Այսպիսով, ծնողների վերաբերմունքը դեռահասի նկատմամբ, հիպերավ­տո­րի­տա­րիզ­մը, հուզական կապի սահմանա­փա­կվա­ծութ­յունը, դեռահասի անձի անտեսումը հան­­դիսանում է դեռահասի ցածր ինք­նա­գնա­­հատականի և տագնապայնության բար­ձըր մակարդակի պատճառ: Մեկու­սա­նա­լով ըն­տանիքից` դեռահասն ինքնա­հաս­տատ­վում է` ցուցաբերելով վարքագծային դրսև­որ­ման խաթարման ձևեր, որին նպաս­տում են նաև բնավորության շեշտ­վա­ծութ­յան առա­վել վառ ընդգծված տիպերը, մաս­նա­վո­րա­պես` գրգռվող և հիպերտիմ տի­պերը