Research indexJournal article
ارزیابی اثر تغذیۀ مصنوعی بر تعادلبخشی آبخوان با استفاده از شاخص پایداری
مقدم, بنیحبیب, جوادی
اکوهیدرولوژی22 Dec 2017Open access
NobleIDark:/48914/w1/20260515/CD2A75B7DOI10.22059/ije.2017.234332.616
ارزیابی اثر تغذیۀ مصنوعی بر تعادلبخشی آبخوان با استفاده از شاخص پایداری
مقدم, بنیحبیب, جوادی · اکوهیدرولوژی · 2017
NobleIDark:/48914/w1/20260515/CD2A75B7DOI10.22059/ije.2017.234332.616
Abstract
برگشت تراز آب زیرزمینی به تراز مطلوب با استفاده از راهکارهای تعادلبخشی از اهداف اصلی سیاستگذاران آب کشور است. یکی از راهکارهای طرح یادشده، تغذیۀ مصنوعی است که بهمنظور کمیکردن میزان اثربخشی آن، با استفاده از شاخصهای پایداری در آبخوان ارزیابی شد. برای نخستینبار پایداری سیستم آب زیرزمینی، با استفاده از ترکیب سه شاخص اعتمادپذیری، آسیبپذیری و مطلوبیت و با درنظرگرفتن اثر سناریوی تغذیۀ مصنوعی ارزیابی شد. به اینمنظور با استفاده از مدل MODFLOW اثر تغذیۀ مصنوعی شوراب سیوجان بر وضعیت آبخوان بیرجند طی یک دورۀ نهساله شبیهسازی و پیشبینی وضعیت آبخوان تا افق 1404 در شرایط نرمال اقلیمی در سه سناریوی برداشت آب انجام گرفت. نتایج شبیهسازی نشان داد سیستم آبخوان در بخش انتهایی، که چاه مشاهدهای خوسف قرار دارد، با توجه به مسیر حرکت تغذیۀ آب زیرزمینی، اختلاف کم بین تراز مطلوب و تراز آب زیرزمینی و ضخامت کم ناحیۀ اشباع، بیشترین پایداری را بهمیزان 55 درصد داشته است. بررسی شاخصها در منطقه تحت تأثیر تغذیۀ مصنوعی در آبخوان نشان میدهد اجرای طرح تغذیۀ مصنوعی توانسته بین 21 تا 25 درصد با توجه به سناریوی کاهش، ثابتبودن برداشت و افزایش برداشت مقدار شاخص پایداری سیستم را بهبود دهد. شاخص ارائهشده در این تحقیق با توجه به قابلیت توزیعیبودن و امکان بررسی اثر سناریوهای مختلف، میتواند در سایر آبخوانها و در تصمیمگیری به کار برده شود.