مساله مقاله‌این است که ایران با داشتن چشم اندازهای تاریخی و جاذبه‌های فرهنگی فراوان ، نتوانسته است زمینه جذب زیاد گردشگران فرهنگی را فراهم کند. بعد اثبات این مساله، سوال مقاله به‌این است صورت بیان شده است که؛ چرا صنعت گردشگری فرهنگی در ایران در جذب گردشگران فرهنگی موفق نبوده است؟ در این پژوهش ازنظریه‌های استفاده شده است که بر جذب گردشگر تاکید دارند. روش تحقیق پیمایش و ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه است. جمعیت آماری این پژوهش شامل تمام گردشگران فرهنگی خارجی هستند که از شهریور سال 1387 تا بهار سال 1388وارد شهر اصفهان شده و در هتل‌ها مستقر شده‌اند. حجم نمونه 300 نفر از تمام گردشگران فرهنگی است. تحلیل به دوصورت تحلیل توصیفی و تبیینی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که ضریب همبستگی میزان جذب گردشگران فرهنگی با ترکیب خطی متغیرهای فرهنگ گردشگری، آموزش فرهنگ گردشگری، جاذبه‌های مقصد و تضمین امنیت برابر با 47/0 می‌باشد.