Research indexJournal article
نمود واژگانی در افعال مرکب مشتق از صفت در زبان فارسی
برزگر, دوستان
پژوهشهای زبانی23 Aug 2017
NobleIDark:/48914/w1/20260515/6E2668A7DOI10.22059/jolr.2017.63134
نمود واژگانی در افعال مرکب مشتق از صفت در زبان فارسی
برزگر, دوستان · پژوهشهای زبانی · 2017 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20260515/6E2668A7DOI10.22059/jolr.2017.63134
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
در این مقاله، نمود واژگانی افعال مرکب مشتق از صفت در زبان فارسی مورد بررسی قرار میگیرد. بدین منظور، پس از مروری کوتاه بر نمود و انواع آن، به سه دیدگاه رایج در خصوص نمود واژگانی افعال مرکب در زبان فارسی پرداخته میشود. در دیدگاه اول، همکرد، عامل تعیینکنندۀ نمود واژگانی افعال مرکب تلقی شده است. دیدگاه دوم، عنصر پیشفعل را تعیینکنندۀ نمود واژگانی در افعال مرکب قلمداد کرده، تمامی افعال مرکب مشتق از صفت را دارای نمود یکسان انگاشته است؛ و در دیدگاه سوم، به تفاوت نمود افعال مذکور اشاره شده، اما دلیل آن تبیین نشده است. در این مـقاله، پـس از بررسـی افعال مرکب مشتق از صفت در زبان فارسی و قرار دادن آنـها در معـرض آزمونهای کرانمندی، نشان میدهیم که دیدگاه مبتنی بر ساخت مدرج که در آن ویژگیهای معنایی صفت پایۀ فعل لحاظ شده باشد، از مبنای نظری محکمتری در تبیین نمود واژگانی افعال مرکب مشتق از صفت برخوردار خواهد بود.