تقویت همگرایی ملی، یکی از مقولات اساسی هر حکومتی است. امروزه جهانی‌شدن با جریان آزاد اطلاعات و گسترش روزافزون فن‌آوری‌ها، ارتباطات و تغییر در تعاملات از سطح خرد تا کلان، چالش‌ها و فرصت‌هایی را در مقابل جامعه جهانی ایجاد نموده است. در حوزه قومیت‌ها، همچون سایر حوزه‌ها، روند جهانی‌شدن می‌تواند تأثیرات متفاوتی بر جای بگذارد و در هر حال موجبات تغییر را فراهم نموده است و آن‌چه مهم به‌نظر می­رسد، بازاندیشی در سیاست‌‌گذاری در قبال قومیت‌ها را الزامی ساخته است. در این پژوهش کاربردی، با بهره ­گیری از روش توصیفی- تحلیلی پس از انجام مطالعات نظری تلاش گردیده است عوامل مرتبط و مؤثر بر سطح ارتقا همگرایی اقوام در سه مؤلفه سیاسی- امنیتی، اقتصادی و فرهنگی- اجتماعی شناسایی و در ادامه با مشاوره با برخی افراد خبره و صاحب ­نظر مرتبط با موضوع و اخذ نظرات ایشان، پرسشنامه ­ای جهت اخذ نظرات جامعه آماری تنظیم گردید. جامعه آماری 214 نفر بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران و خطای 1/0، 66 نفر تعیین گردید. داده­ ها با آزمون­های t تک نمونه و آزمون فریدمن و نرم­افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد. نتایج تحقیق نشان داد که تمامی مؤلفه­ ها بر همگرایی اقوام ایرانی مؤثرند. همچنین مؤلفه سیاسی و امنیتی بیشترین تأثیر را در همگرایی اقوام ایرانی دارد.