امروزه دنیای علم به طور مداوم در حال تغییر است؛ به­طوری‌که در تمام زمینه‌‌ها و از جمله در حوزه‌ روش‌های تحقیق این تغییرها محسوس هستند. با این حال، اگر مفاهیمی چون اعتبار و پایایی در حوزه‌ روش‌‌شناسی در دوره‌ اثبات‌گرایی با اصول و قوانین مشخص استفاده‌ می‌شدند، در دوره‌ برساخت‌گرایی امروزین که توجه به پژوهش­های کیفی بیشتر از گذشته نمود پیدا کرده است، این اصول، حالت جهان‌‌شمولی خود را از دست داده‌‌اند و این مسئله در مورد پژوهش‌های آمیخته به یک تناقض تبدیل شده است. پژوهشگران کیفی به معیارهای ارزیابی آثار پژوهشگران کمّی معترض‌اند و آنها را رد می‌کنند و این پژوهشگران کیفی معیارهای بدیلی را تدوین کرده‌اند که با اهداف پژوهش آنان تناسب دارد. از سوی دیگر، پژوهشگران آمیخته، هر دو گروه از معیارها را با توجه به دیدگاه‌های موجود مورد انتقاد قرار داده‌اند و معیارهای جدیدی را از نگاه خود مطرح می‌کنند. مقاله حاضر به اختصار ابتدا به کاوش معیارهای اعتبار از نگاه پژوهشگران کمّی و کیفی می­پردازد و سرانجام در خصوص کیفیت در پژوهش آمیخته بحث می‌شود.