این پژوهش با هدف مطالعه دلالت‌های تربیتی رویکرد روان‌شناختی سازنده­گرایی در طراحی محیط یادگیری الکترونیکی و هوشمند انجام گردید. روش پژوهش از نوع روش تحقیق آمیخته بود و جامعه آماری پژوهش در دو بخش کمی و کیفی مورد بررسی قرار گرفت که در بخش کیفی متخصصان و فعالان حوزه آموزش الکترونیکی و هوشمندسازی مدارس بوده و در بخش کمی نیز فعالان و کارشناسان و معلمان این حوزه در سطح شهر تهران بودند. روش نمونه­گیری در بخش کیفی هدفمند و در بخش کمی به شیوه اتفاقی بود. حجم نمونه کیفی در مرحله اشباع نظری 16 نفر و نمونه کمی 193 نفر بود. داده­های مرحله کیفی با روش مصاحبه و در مرحله کمی با پرسش­نامه حاصل از مصاحبه مرحله کیفی بود. پایایی پرسش­نامه استخراجی برابر 886/0 بوده روش تحلیل مرحله‌ی کمی تحلیل عاملی اکتشافی بوده و عامل­های شناسایی شده شامل هدف، محتوا، روش تدریس، ارزشیابی، مواد و منابع یادگیری، فعالیت­های یادگیری، زمان، مکان و گروه­بندی به میزان 29/61 درصد دلالت­های تربیتی رویکرد سازنده­گرایی را در طراحی محیط یادگیری الکترونیکی و هوشمند تبیین می­نماید. به محققان پیشنهاد می­شود در طراحی محیط­های یادگیری الکترونیکی و هوشمند از رویکرد روان‌شناختی سازنده­گرایی بهره ببرند.