زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف، ارزیابی سلامت روان شهروندان شهر بروجرد و پراکندگی آن در سطح شهر تدوین شده است. روش بررسی: تحقیق حاضر از نوع کاربردی است و روش انجام پژوهش توصیفی- تحلیلی می باشد روش گردآوری اطلاعات مبتنی بر منابع اسنادی و میدانی است. جامعه و فضای پژوهش نواحی 17گانه شهر بروجرد می باشد. در ابتدا به روش نمونه گیری کوکران حجم نمونه، 384نفر برآورد شد. در ادامه به منظور جمع آوری اطلاعات مربوط به سلامت روان شهروندان در نواحی 17 گانه از پرسش نامه سلامت عمومی ( GHQ-28 ) استفاده شده است و تحلیل های آماری آن از طریق SPSS و شاخص ها و آماره های مختلف آماری نظیر آزمون های t ، همبستگی پیرسون و t کندال، رگرسیون و آزمون کروسکال و الکیس انجام گردید. یافته ها: یافته ها حاکی از آن است بین محل زندگی افراد ( مناطق 17گانه ) و سلامت روان ساکنین ارتباط مستقیمی وجود دارد. به طوری که مناطق با شرایط اقتصادی مرفه، به لحاظ سلامت روان وضعیت مطلوبی نسبت به سایر مناطق دارند. بحث و نتیجه گیری: تأمین سلامتى اقشار جامعه یکى از مسایل اساسى هر کشورى است که باید آن را از سه بعد جسمى، روانى و اجتماعى مدنظر قرار داد. بهداشت روانى علاوه بر این که هدف هر جامعه اى به شمار مى آید، معیارى براى سلامت فرد نیز محسوب مى گردد. این اصطلاح داراى معانى متعددى است که از جامعه اى به جامعه دیگر، فرهنگى به فرهنگ دیگر و از فردى به فرد دیگر متفاوت است.نتایج حاصل از مطالعات این تحقیق نشان می­دهد، بین محل زندگی افراد ( مناطق 17 گانه ) و سلامت روان ساکنین ارتباط مستقیمی وجود دارد. به ‌طوری‌که مناطقی به لحاظ شرایط اقتصادی مرفه می‌باشند( ناحیه 8) با میانگین رتبه سلامت روانی 33/290بهترین سلامت روانی و منطقه پایین‌شهر (ناحیه 14) ضعیف‌ترین سلامت روانی را داشته‌اند از طرفی اختلالات کارکرد اجتماعی با توجه ناحیه‌ها نیز متفاوت است، به‌طوری‌که مشاهده شد کم­ترین رتبه اختلال کارکرد اجتماعی مربوط به ناحیه 10و بیش­ترین رتبه اختلال کارکرد اجتماعی مربوط به ناحیه 5 می‌باشد. نتایج حاکی از آن است، کم­ترین رتبه سلامت روانی مربوط به ناحیه 9 و بیش­ترین رتبه سلامت روانی مربوط به ناحیه 14 می‌باشد