عملکرد سازه‌های بتنی مسلح بطور چشمگیری، وابسته به نحوه اجرای اتصال شکل پذیر با فلسفه ستون قوی – تیر ضعیف و اعضای متصل به آن مانند تیر و ستون است لذا در مواردی که اتصال فاقد شکل پذیری ، مقاومت یا سختی کافی باشد، لازم است تا اقدامی جهت بهسازی آن انجام پذیرد. در مقاله حاضر، استفاده از صفحات فلزی محصورکننده برای بهبود خواص مکانیکی اتصالات تحت اثر بارهای محوری و چرخه‌ای رفت و برگشتی، با استفاده از روش اجزای محدود با متغیرهایی نظیر ضخامت ورق دور تیر، ستون و بارمحوری در نرم افزار اجزای محدود ABAQUS مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج متعدد نشان دهنده تأثیر مثبت بکارگیری صفحات فولادی برای مقاوم‌سازی اتصالات تیر به ستون بتنی دارد و حتی بدون درنظر گرفتن بار محوری، استفاده از ورق فولادی(جکتینگ) سبب افزایش سختی مماسی و ظرفیت نهایی اتصال می‌شود که البته افزایش در سختی بیش از افزایش ظرفیت نهایی است. در موارد وجود بار محوری بالا، افزایشی که در ظرفیت نهایی اتصال مشاهده می‌شود بیشتر از افزایش سختی است و در مواردی بسته به اندازه بار محوری، ورق فولادی(جکتینگ) می‌تواند تا 7 برابر ظرفیت اتصال را افزایش دهد. ضمنا ظرفیت و شکل پذیری را به حالت بهتر با بار محور متوسط بر ‌گردانده شده است.