بخش زیادی از آینده مسکن اقشار آسیب پذیر تحت تاثیر عوامل کلان است که قابل کنترل و تغییر توسط شهرداری و یا سایر نهادهای تصمیم گیری در حوزه مسکن نیستند. لذا الزامی است نهادهای درگیر در تامین مسکن اقشار کم درآمد، به جای تلاش برای پیش بینی وکنترل آینده، خود را برای آینده های متعدد ناشی از تحولات اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فناوری و.... آماده کنند که نخستین گام در این راستا تدوین سناریوهای آینده مسکن اقشار آسیب پذیر است. در این پژوهش با بهره گیری از این روش سعی در ترسیم آینده منطقی و باور پذیر(سناریو ها) برای مسکن اقشار کم در امد شده است تا از این طریق به برنامه ریزان کمک کرده باشد راهکارهای بهینه برای حل این مشکل ارائه دهند. پس از مرور مبانی نظری مجموعه ای پیشران های اثرگذار بر آینده کلانشهر تهران شناسایی شده و بر اساس روش تحلیل اثرات متقاطع مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج تحلیل اثرات متقاطع 4 پیشران، وضعیت سیاستگذاری سرزمین، فقر شهری، درآمد سرانه و رشد جمعیت جزء پیشران های کلیدی بوده اند. در این میان نرخ رشد درآمد سرانه با توجه به اینکه بطور مستقیم بر فقر شهری اثرگذاشته و به نوعی نمایان گر آن است و در قالب همان فقر شهری بیان شده است. بر این اساس چارچوب سناریوها را 3 عدم قطعیت: 1-وضعیت فقر شهری کلانشهر تهران2-نرخ رشد جمعیت کلانشهر تهران 2-نگرش های آمایش سرزمین. شیوه ی مدیریت سرزمین تشکیل می دهد. بر اساس 3 پیشران و 8 سناریوی ممکن وجود دارد که سناریوی سوم و سناریوی هشتم بدلیل تناقض بین وقوع همزمان تمرکز زدایی از تهران و افزایش نرخ رشد جمعیت دارای ناسازگاری درونی بوده و حذف شدند. همچنین سناریوی پنجم و هفتم بدلیل وجود تناقض بین تداوم تمرکز گرایی در تهران و کاهش نرخ رشد جمعیت دارای ناسازگاری درونی بوده و از لیست سناریوها