Η πρόσβαση στην εκπαίδευση αποτελεί βασικό δικαίωμα το οποίο παραμένει ισχυρό και κατά τη διάρκεια έκτισης στερητικών της ελευθερίας ποινών. Η εκπαίδευση των κρατουμένων έχει πολλαπλά οφέλη τόσο κατά τη διάρκεια της έκτισης της ποινής όσο και μετά την αποφυλάκιση. Η δυνατότητα ταχύτερης αποφυλάκισης, η πρόσβαση στη γνώση, το γέμισμα του χρόνου μέσα στη φυλακή, η απόκτηση τίτλων σπουδών αποτελούν μερικά από αυτά. Βιώνεται από τους εκπαιδευόμενους ως μια όαση ελευθερίας στην έρημο του εγκλεισμού και δίνει δυνατότητα για ομαλή επανένταξη των κρατουμένων μετά την αποφυλάκιση. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να αναλύσει τη σημασία και το ρόλο της εκπαίδευσης των κρατουμένων, να εξετάσει το ισχύον νομικό πλαίσιο και να ψηλαφίσει τις δομές εκπαίδευσης που λειτουργούν στις ελληνικές φυλακές. Με την εμπειρική έρευνα που διεξήχθη ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας που λειτουργεί στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Θεσσαλονίκης επιχειρείται να αποκρυσταλλωθούν οι τάσεις των κρατουμένων που παρακολουθούν το σχολείο σε σχέση με την παρεχόμενη εκπαίδευση, τους λόγους της επιλογής τους να συνεχίσουν το σχολείο στη φυλακή, τις προσδοκίες τους, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Παρόλο που υπάρχουν ακόμη πράγματα που πρέπει να βελτιωθούν, βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι το παράδειγμα του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Διαβατών Θεσσαλονίκης φέρνει πολλά θετικά αποτελέσματα. Για το λόγο αυτό θα έπρεπε να γενικευτεί σε όλες τις φυλακές.