NobleBlocks

Research indexJournal article

Η Κοινωνικοπολιτική σκέψη του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη εξ’ επόψεως της Κοινωνιολογίας του Χριστιανισμού

Φελέκη

Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2013Open access

NobleIDark:/48914/w1/20260524/E4E81CF4DOI10.26262/heal.auth.ir.131878

Free to read at the publisher

You can read the abstract here, or the full text at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

Για την καλύτερη παρουσίαση του θέματος θεωρήθηκε απαραίτητο να χωριστεί η εργασία σε τρία κεφάλαια και το καθένα από αυτά να αποτελείται από επιμέρους ενότητες. Στο Πρώτο κεφάλαιο- υπάρχουν τρεις ενότητες- θίγεται η σχέση του Χριστιανισμού με την κοινωνία, το σύνολο των ανθρώπων της, των ιδεών και των αξιών της. Συγκεκριμένα στην πρώτη ενότητα του πρώτου κεφαλαίου, γίνεται λόγος για τα κοινωνικά προβλήματα-όπως δουλεία, δικαιοσύνη, ελευθερία, πλούτος, φτώχεια, ιδιοκτησία- και τη θέση του χριστιανισμού έναντι αυτών. Στη δεύτερη ενότητα γίνεται αναφορά στις χριστιανικές αξίες και στον τρόπο με τον οποίο μετουσιώνονται σε πράξη και ζωή, μέσα στο πλαίσιο, της πραγματικά εν Χριστώ, ζωής. Στην τρίτη ενότητα του ιδίου κεφαλαίου γίνεται μια αντιπαραβολή της αγάπης με τη βία και δηλώνεται η αντίθεση στη βίαιη συμπεριφορά του ανθρώπου. Στο Δεύτερο κεφάλαιο, -υπάρχουν τέσσερις ενότητες- το κατ’ εξοχήν αναφερόμενο στον Γέροντα της Σκιάθου, επιχειρείται μια συλλήβδην γνωριμία μαζί του. Μια προσέγγιση της ζωής του μέσα από τις μαρτυρίες αυτών που τον συναναστράφηκαν, αλλά και αυτών που εμπεριστατωμένα τον μελέτησαν. Στη πρώτη ενότητα του δευτέρου κεφαλαίου «ζωγραφείται» το πορτρέτο του. Στην δεύτερη τώρα ενότητα, επιχειρήθηκε να φανεί η κοινωνικοπολιτική σκέψη του, μέσα βεβαίως από το έργο του. Με όρους κοινωνικής οντολογίας να διαπιστωθεί η διηνεκής επικαιρότητα του και η κοινωνικά ενεργή παρουσία του. Στην τρίτη ενότητα του δευτέρου κεφαλαίου γίνεται αναφορά στην επίδραση που άσκησαν στον Παπαδιαμάντη, το αναμορφωτικό κίνημα των Κολλυβάδων και η επαφή του με την Μονή του Ευαγγελισμού στη Σκιάθο. Στην τέταρτη ενότητα τονίζεται η απλότητα, η μεγαλοθυμία, η συγχωρητικότητα του Παπαδιαμάντη. Παρατηρεί τη δυστυχία, τις κοινωνικές πληγές και την ασχήμια της ζωής και δεν την προσπερνά αδιάφορος. Δεν τον ενδιαφέρει η αυστηρότητα και η τιμωρία. Στο Τρίτο κεφάλαιο, το οποίο αποτελείται από τρεις ενότητες, επισημαίνεται η επικαιρότητα της σκέψης του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, μέσα από τα σύγχρονα προβλήματα και τους κινδύνους της εποχής. Στην πρώτη ενότητα ,επισημαίνεται η σημασία της θρησκείας ως ουσία της κοινωνίας. Στη δεύτερη ενότητα παρουσιάζεται διεξοδικά το αδηφάγο τέρας της Παγκοσμιοποίησης. Στην τρίτη και τελευταία ενότητα θίγονται οι ευθύνες της Ορθοδοξίας στο σήμερα, καθώς και της Εκκλησίας μας, που επιβάλλεται να προβάλει αυθεντικά στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, τον «πολιτισμό του προσώπου». Και από την άλλη αντιπαραβάλλεται ο κόσμος του Παπαδιαμάντη.

Discussion

Topics

More

Suggest a correction or report