Research indexJournal article
Αποδοχή και αποποίηση κληρονομίας
Μαυρίδου
Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2008Open access
NobleIDark:/48914/w1/20260525/243DB2E8DOI10.26262/heal.auth.ir.109827
Αποδοχή και αποποίηση κληρονομίας
Μαυρίδου · Aristotle University of Thessaloniki · 2008
NobleIDark:/48914/w1/20260525/243DB2E8DOI10.26262/heal.auth.ir.109827
Free to read at the publisher
You can read the abstract here, or the full text at the publisher.
Abstract
Με την παρούσα μελέτη γίνεται μια προσπάθεια να αναλυθεί όσο το δυνατόν πληρέστερα ο τρόπος κτήσης της κληρονομίας κατά το ισχύον δίκαιο και ειδικότερα να αντιμετωπισθούν τα ζητήματα που ανακύπτουν στη θεωρία, αλλά κυρίως στην πράξη, γύρω από τη δυνατότητα αποδοχής ή αποποίησης της κληρονομίας από τους κληρονόμους του θανώντος. Ο αστικός μας κώδικας υιοθετεί το σύστημα της άμεσης και αυτοδίκαιης κτήσης της κληρονομίας από το χρόνο της επαγωγής. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπεισέρχεται ο κληρονόμος «εφάπαξ» σε όλες τις κληρονομητές έννομες σχέσεις του κληρονομουμένου ως σύνολο.Ταυτόχρονα, όμως, η κτήση αυτή είναι προσωρινή και ο νόμος παρέχει στον κληρονόμο τη δυνατότητα να αποδεχθεί οριστικά ή να αποποιηθεί την κληρονομία. Αποδοχή της κληρονομίας είναι ακριβώς η άτυπη, ρητή ή σιωπηρή, μη απευθυντέα δήλωση βούλησης του προσωρινού κληρονόμου ότι θέλει να καταστεί οριστικός. Είναι αμετάκλητη και ανεπίδεκτη αίρεσης και προθεσμίας.Διακρίνεται δε σε τρία είδη, τη ρητή, τη σιωπηρή και την πλασματική αποδοχή.Αποποίηση, αντίθετα, είναι η δήλωση βούλησης του προσώπου στο οποίο έχει επαχθεί η κληρονομία ότι δεν δέχεται την κληρονομία, ότι, δηλαδή, δεν θέλει να καταστεί οριστικός κληρονόμος. Η αποποίηση, όπως και η αποδοχή, είναι μονομερής, μη απευθυντέα δικαιοπραξία. Ο νόμος, ρητά προβλέπει ορισμένο τρόπο αποποίησης, έτσι ώστε αν αυτή γίνει διαφορετικά, να είναι άκυρη. Συνεπώς η αποποίηση είναι τυπική δικαιοπραξία. Τα ζητήματα αυτά, καθώς και όσα γεννώνται κατά την εφαρμογή των αντίστοιχων κανόνων δικαίου, πραγματεύεται η παρούσα μελέτη.