زمینه و هدف: سرطان پستان جنبه‌های مختلف سلامت روان را به مخاطره می‌اندازد و به علت اختلال در تصویر ذهنی فرد از جسم خودش تنش روانی را تشدید و سلامت روانی فرد را با چالش روبه رو می‌کند. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و روان درمانی کوتاه مدت راه حل محور بر اضطراب درد و پذیرش خود بیماران مبتلا به سرطان پستان بود. روش و مواد: روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كلیه بیماران مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به مراکز درمانی و بیمارستان های شهر بابل و بابلسر در سال 1397 بودند. 90 نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه 30 نفری قرار داده شد و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و روان درمانی کوتاه مدت راه حل محور برای گروه های آزمایش اجرا شد و در گروه گواه هیچ مداخله ای صورت نگرفت. برای به دست آوردن داده ها، مقیاس علائم اضطراب درد و پرسشنامه پذیرش بی قید و شرط خود استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش تحلیل کواریانس چندمتغیره و نرم افزار آماری SPSS-23 استفاده شد. یافته ها: میانگین (انحراف معیار) سن شرکت کنندگان گروه درمان پذیرش و تعهد (4/7) 2/36، گروه درمان راه حل محور (2/7) 7/35 و گروه گواه (4/9) 1/38 سال بود. مطالعه نشان داد که میانگین (انحراف معیار) اضطراب درد در گروه پذیرش و تعهد از (5/10) 3/76 در پیش آزمون به (2/10) 7/52 در پس آزمون کاهش یافت (001/0>P)، در گروه راه حل محور از (4/8) 1/77 در پیش آزمون به (4/6) 1/67 در پس آزمون کاهش یافت (001/0>P). میانگین (انحراف معیار) پذیرش خود در گروه پذیرش و تعهد از (6/5) 3/60 در پیش آزمون به (5/21) 1/94 در پس آزمون افزایش یافت (001/0>P)، در گروه راه حل محور از (1/3) 4/62 در پیش آزمون به (3/9) 4/90 در پس آزمون افزایش یافت (001/0>P) اما میانگین (انحراف معیار) هر دو متغیر در پیش آزمون و پس آزمون گروه گواه تفاوت آماری معنادار نشان نداد. روش درمانی پذیرش و تعهد نسبت به روش درمانی راه حل محور تأثیر بیشتری داشته است (01/0>P). نتیجه گیری: مطالعه نشان داد هر دو روش درمانی پذیرش و تعهد و راه حل کوتاه محور تأثیر مطلوبی بر کاهش اضطراب درد و افزایش پذیرش خود در بیماران مبتلا به سرطان پستان داشتند اما تأثیر روش درمانی پذیرش و تعهد بیشتر از روش روان درمانی کوتاه مدت راه حل محور بود.