هدف: پژوهش حاضر باهدف دستیابی به شواهد کمی درباره میزان استفاده یا عدم استفاده از نتایج پژوهش‌های پایان‌یافته در سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی انجام‌شده است. این مطالعه درعین‌حال، مهم‌ترین دلایل استفاده یا عدم استفاده از نتایج طرح‌های پژوهشی خاتمه یافته را بر اساس نظرات مجریان این طرح‌ها در حوزه بیوتکنولوژی کشاورزی مشخص می‌سازد.روش پژوهش: برای انجام پژوهش، از روش پیمایشی و برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه استفاده‌شده است. جامعه آماری این پژوهش 155 طرح پژوهشی است که به‌صورت تصادفی، از مجموع 259 طرح انجام‌شده در حوزه بیوتکنولوژی کشاورزی طی بازه زمانی 1380 تا 1390 انتخاب‌شده است. از این تعداد 101 پرسشنامه تکمیل و عودت داده شد.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که حدود یک‌سوم (27 درصد) از طرح‌های تحقیقاتی به مرحله بهره‌برداری رسیده است. همچنین حدود 91 درصد از پاسخ‌دهندگان اذعان داشته‌اند که طرح‌های آنان مبتنی بر اولویت‌های از پیش تعیین‌شده بوده است.نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده از پژوهش دلایل عمده عملیاتی شدن این طرح‌ها کاربردی بودن، نیازمندی، و پیش‌نیاز طرح‌های بعدی بوده است. از سوی دیگر بنیادی و مطالعاتی بودن طرح و ناهماهنگی میان بخش تحقیق و ترویج، ازجمله مهم‌ترین دلایل اجرایی نشدن نتایج طرح‌ها قلمداد شده است.