Research indexJournal article
تاثیر اسید هومیک و کود فسفر بر آنزیمهای فسفاتاز، کربن فعال و فسفر قابل استفاده در ریزوسفر گیاه نیشکر
بهروان, خراسانی, فتوت and 2 others
Iranian Journal of Soil and Water Research20 Feb 2020
NobleIDark:/48914/w1/20260515/00849D6FDOI10.22059/ijswr.2019.279387.668168
تاثیر اسید هومیک و کود فسفر بر آنزیمهای فسفاتاز، کربن فعال و فسفر قابل استفاده در ریزوسفر گیاه نیشکر
بهروان, خراسانی, فتوت and 2 others · Iranian Journal of Soil and Water Research · 2020 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20260515/00849D6FDOI10.22059/ijswr.2019.279387.668168
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
آنزیمهای خاک میتوانند به عنوان معیاری برای سنجش وضعیت بیولوژیکی خاک مورد استفاده قرار گیرند و در این میان آنزیمهای فسفاتاز (قلیایی و اسیدی) به دلیل نقشی که در تبدیل فسفر آلی به معدنی و بهبود تغذیه گیاه دارند از اهمیت زیادی برخوردار میباشند. در این تحقیق، اثر کاربرد کود فسفر، اسید هومیک و زمانهای مختلف برداشت بر آنزیمهای فسفاتاز، کربن فعال، فسفر خاک ریزوسفر گیاه نیشکر (فسفر کل و فسفر قابل استفاده) و جذب این عنصر به وسیله گیاه نیشکر در آزمایش گلدانی و در شرایط گلخانهای، در جنوب غربی ایران بررسی شد. در این آزمایش مصرف سطوح مختلف فسفر (0، 50 و 100 درصد توصیه کودی در منطقه معادل 250 کیلوگرم در هکتار و به صورت سوپرفسفات تریپل)، تیمارهای اسید هومیک (سه سطح غوطه ورسازی قلمه در محلولهای 0، 3/0 و 5/0 درصد اسید هومیک و تیمار خاک کاربرد kg ha-110 اسید هومیک) و دو زمان برداشت به صورت آزمایش فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در شرایط عدم مصرف کود فسفر، استفاده از اسید هومیک (بویژه به شکل غوطهور کردن قلمه) در برداشت اول جذب فسفر توسط گیاه حدود دو برابر و در برداشت دوم تا 30 درصد در مقایسه با تیمار شاهد افزایش داشت. بهبود جذب فسفر در شرایط کمبود فسفر قابل دسترس خاک به دلیل تغییرات در مقدار کربن فعال ناحیه ریزوسفر و نیز تاثیر بر تراکم و فعالیت میکروارگانیسمها و فعالیت آنزیمهایی مانند فسفاتاز میباشد که قابلیت دسترسی فسفر را در مجاورت ریشه گیاه افزایش میدهند. با افزایش مصرف کود فسفر فعالیت آنزیم فسفاتاز قلیایی نسبت به تیمار شاهد کاهش یافت و به حداقل مقدار اندازهگیری شده (17% کمتر از شاهد) رسید.