Research indexJournal article
برآورد میزان ترسیب کربن در بومنظامهای زراعی ایران با استفاده از مدلهای تجربی
رضازاده, کوچکی, مقدم and 2 others
SHILAP Revista de lepidopterología22 Jun 2019Open access
NobleIDark:/48914/w1/20260515/2C8AE8B2DOI10.22067/jag.v11i1.50344
برآورد میزان ترسیب کربن در بومنظامهای زراعی ایران با استفاده از مدلهای تجربی
رضازاده, کوچکی, مقدم and 2 others · SHILAP Revista de lepidopterología · 2019
NobleIDark:/48914/w1/20260515/2C8AE8B2DOI10.22067/jag.v11i1.50344
Abstract
ترسیب کربن به معنای افزایش دائمی ذخیره کربن در خاک، ماده گیاهی یا آب بوده و خاک به عنوان بزرگترین مخزن کربن در بومنظامهای خشکی دنیا، نقش مهمی در چرخه جهانی کربن دارد. هدف این مطالعه، مدلسازی رابطه سرعت تجزیه بقایای گیاهان زراعی با رژیمهای رطوبتی خاک و نسبت کربن به نیتروژن بقایا و نیز محاسبه میزان کربن قابل ترسیب در کشت آبی پنج محصول زراعی عمده در ایران بود. به همین منظور تجزیه بقایای گیاهی گندم (Triticum aestivum L.)، ذرت (Zea mays L.)، کلزا (Brassica napus L.)، پنبه (Gossypium herbaceum L.)، سویا (Glycine max L.) در رژیمهای مختلف رطوبتی خاک طی 390 روز انکوباسیون مورد مطالعه قرار گرفت و از دادههای حاصله برای مدلسازی تجزیه بقایا استفاده گردید. همچنین محاسبه میزان کربن قابل ترسیب در این محصولات در پنج سال زراعی بر اساس عملکرد، شاخص برداشت و نسبت اندامهای هوایی به ریشه در سه سناریوی بازگشت کامل بقایا، بازگشت 50 درصد بقایا و حذف کامل بقایای اندامهای هوایی و سه سناریوی رطوبتی 100، 60 و 30 درصد ظرفیت مزرعه انجام شد. مقایسه میزان کربن قابل ترسیب در استانهای مختلف نشان داد که در کشت گندم: استانهای کرمانشاه و سیستان و بلوچستان، ذرت: قزوین و خراسان جنوبی، کلزا: اصفهان و بوشهر، پنبه: آذربایجان شرقی و هرمزگان، سویا: اردبیل و آذربایجان شرقی به ترتیب بیشترین و کمترین مقدار کربن قابل ترسیب را دارا بودند. با افزایش میزان رطوبت از 30 به 60 و 100 درصد ظرفیت مزرعه و همچنین با کاهش درصد برگشت بقایا به خاک از 100 به 50 درصد و حذف کامل بقایا، میزان کربن قابل ترسیب در خاک همه محصولات مورد مطالعه کاهش یافت. در بین محصولات مورد مطالعه، ذرت و سویا به ترتیب از بالاترین و پایینترین میزان کربن قابل ترسیب برخوردار بودند. همچنین، در بین استانهای مختلف از نظر مجموع کربن قابل ترسیب محصولات مورد مطالعه، استان اردبیل بیشترین و استان سیستان و بلوچستان کمترین مقدار کربن قابل ترسیب در خاک را دارا بودند.