به‌رغم افزایش روزافزون تعداد صندوق­ها و سرمایه­گذاری­های جسورانه، حجم طرح­ها و سرمایه­گذاری­هایی که صورت می‌گیرد، چه از حیث تعداد و چه از نظر مبلغ، نشان‌دهنده عدم‌شکل­گیری و استمرار این نوع سرمایه­گذاری است. بنابراین این مسئله مطرح می‌شود که الگوی شکل­گیری سرمایه­گذاری جسورانه در ایران چگونه است؟ به‌منظور رسیدن به این الگو از روش بنیادی (برحسب هدف)، رویکرد کیفی (براساس گردآوری نظام­مند داده­ها) و راهبرد نظریه برخاسته از داده استفاده شده است. گردآوری داده­ها طی مصاحبه عمیق با 13 نفر از مؤسسان بنگاه‌های سرمایه‌گذاری جسورانه، کارآفرینان سرمایه‌پذیر و همچنین سیاست‌گذاران این حوزه با دارابودن حداقل 3 سال فعالیت در زمینه‌های آموزش، سیاست­گذاری یا درگیری در فعالیت‌های اجرایی در زمینه تأمین مالی از طریق سرمایه­گذاری جسورانه و یا داشتن تجربه در پذیرش سرمایه جسورانه، انجام شد. روش نمونه‌گیری در پژوهش حاضر، گلوله‌برفی است. الگوی به‌دست‌ آمده نشان می­دهد، مقوله اصلی که به پیامد استمرار عملکرد کارای چرخه عمر سرمایه­گذاری جسورانه منجر می‌شود، شکل­گیری سرمایه­گذاری جسورانه با گرایش به حداکثرسازی منافع است. از آنجا که نهادهای غیررسمی، بر شکل­گیری سرمایه­گذاری جسورانه تأثیرگذارند، می‌توانیم از طریق راهبردهای توسعه نهادهای رسمی و ایجاد ارتباط هم­ساختی پایدار میان بخش عمومی و خصوصی و تحت تأثیر ویژگی­های محیطی و پدیده انتشار، شاهد استمرار عملکرد کارای چرخه عمر سرمایه­گذاری جسورانه باشیم و براین اساس، سیر داستان ترسیم می‌شود.