Research indexJournal article
روششناسی ابوریحان بیرونی در کتاب فیتحقیق ماللهند و آثارالباقیه
رستمی
فصلنامه مطالعات شبه قاره2 Oct 2019
NobleIDark:/48914/w1/20260515/5541AC73DOI10.22111/jsr.2019.28143.1880
روششناسی ابوریحان بیرونی در کتاب فیتحقیق ماللهند و آثارالباقیه
رستمی · فصلنامه مطالعات شبه قاره · 2019 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20260515/5541AC73DOI10.22111/jsr.2019.28143.1880
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
ابوریحانبیرونی یکی از نامدارترین دانشمندان سده چهارم هجری است. مهمترین دلیل معروفیت او به کارگیری روششناسی و داشتن بینشی ژرف در کالبدشکافی علوم بود. مقاله حاضر درصدد است تا به این سوال پاسخ دهد که وجوه افتراق و اشتراک اندیشههای ابوریحان در تعریف و تفسیر علم در دو کتاب آثارالباقیه و فی تحقیق ماللهند چیست؟ دستاوردها نشان میدهد اگرچه رویکرد ابوریحان در پاره ای از علوم نظیر طبیعیات، ریاضی و علومتجربی مبنی بر مشاهده، استقراء و شیوه عقلی بوده؛ در کتاب فی تحقیق ماللهند و آثارالباقیه نگرشی محتاطانه همراه با اندکی تعصب داشته است. بیرونی در این اثر بیش از روش عقلی از روش همدلانه که امروزه یکی از روشهای موثر در رشته علوم انسانی است،بهره جست. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی در تلاش است تا به ظرافتهای درک درونی و فهم تاریخی دو کتاب فی تحقیق ماللهند و آثارالباقیه بپردازد.