Research indexJournal article
حملات سایبری و نقض اصل عدم مداخله
ملاباشی, عبدالهی
فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران21 Jun 2020
NobleIDark:/48914/w1/20260515/34F53C49DOI10.22059/jplsq.2019.230048.1499
حملات سایبری و نقض اصل عدم مداخله
ملاباشی, عبدالهی · فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران · 2020 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20260515/34F53C49DOI10.22059/jplsq.2019.230048.1499
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
پیشرفت فناوری موجب مواجهۀ روزافزون دولتها با حملات سایبری شده است. بیشترین حملات سایبری که دولتها با آن مواجهاند، از نوع حملات سایبری نفی یا محرومسازی از سرویس توزیعشدۀ اینترنتی است. اینگونه حملات آثار مخرب مستقیم و آنی ندارند، به همین دلیل ارزیابی آنها در قالب ممنوعیت توسل به زور و حملات مسلحانه قرار نمیگیرد و معمولا دولتها نیز با توجه به شدت کمتر آنها در برخی موارد حتی از پیگیری و شناسایی عاملان حملات صرفنظر میکنند. با اینکه قواعد مستقیم و صریحی در مورد حملات سایبری و نظم بخشیدن به آنها وجود ندارد، نظر به تبعات چنین حملاتی حتی با شدت کم و اقتضای ارزیابی حقوقی این حملات، با بررسی مقررات فعلی حقوق بینالملل به این نتیجه میرسیم که بعضی از اینگونه حملات غیرمخرب را می توان با اصل ممنوعیت مداخله به نظم درآورد و در صورت احراز عاملان و انتساب آن حملات به دولت، مسئولیت بینالمللی دولتها را در مراجع بینالمللی مطرح کرد. بهعبارت دیگر، در مقالۀ حاضر سعی بر آن است تا نشان داده شود که صرفا حملات سایبری شدید ناقض مقررات حقوق بینالملل حاضر نیستند.