انعطاف‌پذیری یکی از مفاهیم کلیدی در الفبای شکل‌گیری معماری می‌باشد، که در بخش کالبدی کمتر به آن توجه شده و بیشتر از گونه تنوع‌پذیری یا طراحی پلان آزاد در مقیاس خرد به آن پرداخته شده است. زمانی که کالبد فضای معماری نیازمند انعطاف‌پذیری باشد، باید علاوه بر معماری، سازه نیز طراحی شود، زیرا مهم‌ترین چالش در بررسی انعطاف در کالبد معماری، سازه است و باید انعطاف در بدنه ساختمان یعنی در مقیاس کلان صورت پذیرد. هدف این مقاله بررسی انعطاف‌پذیری در کالبد معماری است که به این منظور باید سازه با معماری رفتاری هماهنگ داشته باشد. فناوری اوریگامی با استحکام و انعطاف‌پذیری ساختار خود انعطاف کالبدی و پایداری سازه را به همراه دارد و به همین علت مورد توجه مهندسان معماری و سازه واقع شده است. در این رابطه از اوریگامی به‌عنوان یک عامل پیوند‌دهنده سازه و معماری استفاده شد. الگوی الماسی اوریگامی که دارای ویژگی‌های موردنظر در انعطاف‌پذیری معماری و پایداری سازه است با ورق فولادی به روش مدل‌سازی با نرم‌افزار المان محدود تحت آزمون بارگذاری قرار گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که الگوی اوریگامی الماسی با تلفیق معماری و سازه در کالبد بنا، انعطاف لازم را جهت انطباق با شرایط محیطی مختلف فراهم می‌سازد و انطباق‌پذیری الگوی الماسی در تمام زیرشاخه‌های تطبیق‌پذیری میسر می‌شود.