Research indexJournal article
توده شناسی بازیهای آذربایجانی در شعر شهریار
شوکتی
فصلنامۀ ادبیات و زبان های محلی ایران زمین22 Dec 2019
NobleIDark:/48914/w1/20260515/DF0F5A94DOI10.30495/irll.2019.671514
توده شناسی بازیهای آذربایجانی در شعر شهریار
شوکتی · فصلنامۀ ادبیات و زبان های محلی ایران زمین · 2019 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20260515/DF0F5A94DOI10.30495/irll.2019.671514
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
ادبیات غنی ایرانزمین و به تبع آن، سرزمین آذربایجان با تاریخ و فرهنگ گره خورده است و بازیهای بومی و محلی نیز به عنوان بخشی از فرهنگ جامعه، جزئی از همین ادبیات گرانسنگی شده است که به قلم ادبایی که دغدغۀ فرهنگی سرزمینشان آنها را میراث دار این گنجینۀ گرانبها کرده، ضبط گردیده است. از طرف دیگر، فرهنگ عامه می تواند خاستگاه آثار فاخر هنری و ادبی باشد، همانطور که آبشخور بزرگترین و ماندگارترین اثر هنری محمد حسین شهریار شد. شهریار به دلیل گذراندن دوران کودکی خود در طبیعت بکر روستای خشکناب، بازیهای محلی آذربایجان را که در دوران کودکی با آنها مأنوس بود، در دل اشعار ترکی خود جای داده است. مقالۀ حاضر با روش توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و پژوهش های شفاهی در بین مردم، تعداد 9 بازی از انواع بازی های آذربایجان را با استناد به اشعار این شاعر، تحلیل و بررسی می نماید. دقت در این بازی های مهیج که به اقتضای زندگی در طبیعت و فرهنگ عشیره ای ایجاد شدهاند نشان میدهد که همۀ این بازی ها، متناسب با فرهنگ سادۀ روستایی، گروهی و ساده بودهاند و به تبعیت از زندگی سادۀ مردم و متأثر شدن از طبیعت، اغلب به ابزار خاصی نیاز نداشتهاند و یا ابزار استفادهشده برای آنها، جزئی از طبیعت بوده است.