مقدمه و اهداف افزایش نسبت قدرت عضله چهارسرران به همسترینگ، به­دلیل ایجاد نیروهای برشی روبه­جلو در درشت­نی به­عنوان عامل خطر آسیب رباط صلیبی قدامی زانو مطرح است. با توجه به اینکه سرینی بزرگ همکار همسترینگ در باز کردن ران در زنجیره حرکتی بسته است، هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرین تقویتی سرینی بزرگ بر شدت انقباض چهارسرران در هنگام فرود از پرش بود. م واد و روش­ها 25 داوطلب زن سالم 18-30 ساله به­صورت گروه­بندی کارآزمایی کنترل­شده تصادفی در دو گروه کنترل (13 نفر) و تجربی (12 نفر) قرار گرفتند. بیشینه قدرت ایزومتریک توسط داینامومتر دستی و شدت انقباض لحظه فرود و بیشینه شدت انقباض ایزومتریک عضلات سرینی بزرگ، چهارسرران و همسترینگ توسط دستگاه الکترومایوگرافی سطحی اندازه­گیری شد. پس از انجام 8 هفته سه جلسه­ای تمرینات مقاومتی سرینی بزرگ در گروه تجربی، اندازه­گیری­ها تکرار شد. از تحلیل واریانس مختلط دوعاملی برای آزمون معناداری و از آزمون T زوجی به­عنوان آزمون تعقیبی استفاده شد. یافته­ها در گروه تجربی قدرت سرینی بزرگ 4/55% افزایش غیرمعنادار داشت. در مورد شدت انقباض، در گروه تجربی ب­ ترتیب 16/36% افزایش، 8/26% کاهش و 9/21% افزایش معنادار (0/001>P) و در گروه کنترل 93/2% افزایش، 4/73% کاهش و 4/3% افزایش غیرمعنادار برای عضلات سرینی بزرگ، چهارسرران و همسترینگ بوده است. نتیجه ­گیری به نظر می‌رسد تمرینات تقویتی سرینی بزرگ می­تواند همگام با همسترینگ از طریق تاثیر بر کاهش شدت انقباض چهارسررانی در پیشگیری از جلو رانده شدن درشت­نی و متعاقبا پیشگیری از آسیب رباط صلیبی قدامی زانو تاثیرگذار باشد.