بررسی اختلافات قرائات، نقد و یا ترجیح یک قرائت بر قرائات دیگر، یکی از موضوعاتی است؛ که جایگاه ویژه نزد مفسرین و فقیهان جهان اسلام دارد، و با وجود این اختلاف، یکی از راهکارهایی که می‌تواند به رفع آن بپردازد؛ تمسک به دانش زبان عربی از حیث صرف، نحو و لغت می‌باشد. مرور بر روی مقالاتی که در این حوزه کار شده و برآیند بررسی‌ها، حاکی از آن است، که ادعای تواتر قرائات قابل قبول نیست، هرچند که دانشمندان علم قرائت موافقت با خط مصحف، صحت سند و شهرت قرائت و پذیرفتگی در زبان عربی را مشروط صحت قرائت می‌دانند؛ ولیکن منطقی‌ترین و علمی‌ترین راه رفع اختلاف بهره‌گیری از ادبیات عرب و الهام از ملاک‌های ترجیحی از جمله ترجیح واژگان، ترجیح نحوی، ترجیح مبتنی بر پیوستگی، جهت دست‌رسی به قرائت صحیح و ارجح می‌باشد؛که اهمیت تحقیق فراگیر در این علم را نمایان می‌سازد.