NobleBlocks

Research indexJournal article

ارزیابی پایداری عملکرد دانه ژنوتیپهای برنج تحت اقلیم مرطوب شمالی ایران

مصطفوی, ایمنی, حاجیمحمدعلیجهرمی

دوفصلنامه فنآوری تولیدات گیاهی22 Nov 2019

NobleIDark:/48914/w1/20260515/D1726C88DOI10.22084/ppt.2017.7140.1418

Paywalled

The full text is at the publisher

You can read the abstract here, or open it at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

هدف این پژوهش مطالعه میزان پایداری و سازگاری 12 لاین امیدبخش برنج به‌همراه دو رقم شاهد (فجر و ندا) بود. ژنوتیپ‌ها طی سه سال زراعی (90-1389، 91-1390 و 92-1391) در سه منطقه آمل، ساری و تنکابن در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار ارزیابی شدند. در این تحقیق از آماره‌های واریانس محیطی رومر، ضریب تغییرات فرنسیس و کاننبرگ، اکووالانس ریک، واریانس پایداری شوکلا، ارزش پایداری امی، واریانس درون مکانی لینز و بینز، ضریب تغییرات درون مکانی و روش رگرسیون تای جهت بررسی پایداری عملکرد دانه لاین‌ها استفاده شد. براساس نتایج آماره واریانس محیطی رومر و ضریب تغییرات، لاین‌های 7، 9 و رقم ندا پایدار و عملکرد قابل قبولی نشان دادند. طبق نتایج روش‌های واریانس پایداری شوکلا و اکووالانس ریک و نیز عملکرد دانه، لاین‌های شماره 1، 7، 9، 12 و رقم فجر بهترین ژنوتیپ‌ها بودند. آماره‌های واریانس درون مکانی و ضریب تغییرات درون مکانی لین و بینز نشان داد که لاین‌های 10، 7 و 1 پایدارترین ژنوتیپ‌ها بودند. براساس ارزش پایداری امی، لاین‌های 1، 2، 4، 7 و 12 و رقم ندا بیش‌ترین پایداری و عملکرد را به خود اختصاص دادند. نتایج رگرسیون تای نیز نشان داد که لاین‌های 7، 9 و 12 و ارقام فجر و ندا بهترین ژنوتیپ‌ها از نظر پایداری و عملکرد بودند. در مجموع، براساس نتایج روش‌های مختلف، لاین‌های 7 و 9 و رقم فجر پایداری عملکرد بالایی را نشان دادند و و از نظر عملکرد نیز به‌ترتیب برابر با 44/6032، 59/5879 و 81/5755 کیلوگرم در هکتار، دارای عملکرد بیش‌تری از میانگین ژنوتیپ‌ها بودند.

Discussion

Topics

More

Suggest a correction or report