Research indexJournal article
شناسایی و ارزیابی کانون های بومگردی در استان گیلان
حسام, اروجی
برنامه ریزی و توسعه گردشگری20 Feb 2020
NobleIDark:/48914/w1/20260515/6B35CAF4DOI10.22080/jtpd.2020.16899.3105
شناسایی و ارزیابی کانون های بومگردی در استان گیلان
حسام, اروجی · برنامه ریزی و توسعه گردشگری · 2020 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20260515/6B35CAF4DOI10.22080/jtpd.2020.16899.3105
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
افزایش تعداد گردشگران در سراسر جهان، ضرورت برنامه ریزی برای ترویج و توسعه بومگردی بهمنظور به حداقل رساندن اثرات زیستمحیطی گردشگری و به حداکثر رساندن منافع اجتماعی و اقتصادی در مقصدهای گردشگری را افزایش داده است. با توجه به ضرورت حاضر، در این مقاله به شناسایی و ارزیابی کانونهای بومگردی استان گیلان پرداخته شده است. مطالعه حاضر از نوع تحلیلی است و گرداوری داده ها به روش پیمایشی از طریق پرسشنامه و مشاهدات میدانی انجامگرفته است. جامعه آماری کلیه گردشگران ورودی به استان گیلان می باشند که تعداد 384 نفر نمونه آماری از طریق فرمول کوکران جهت بررسی انتخاب شدند. همچنین نظرات 37 نفر از کارشناسان و متخصصان نیز از طریق پرسشنامه جمع اوری و تحلیل شد. جهت تحلیل داده های بدست آمده حاصل از پرسشنامه از آزمونهای آماری و روش اولویت بندی کوپراس استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان میدهد منطقه ییلاقی ماسوله و قلعه رودخان فومن درمجموع دارای سطح نسبتا بالایی در حوزه بومگردی قرار دارند و در اولویتهای بعدی نیز آبشار شیطان کوه و بام سبز لاهیجان و غیره در اولویت دوم قرار دارند. در اولویت آخر نیز مناطق حفاظتشده مثل لوندیل، مرداب استیل و فضاهایی روستایی مانند گیلگمش، مرزدشت و غیره قرار دارند.