Research indexJournal article
نظام تربیت و خود: از آرمان تکوین خود اصیل تا واقعیتی بنام شبه خود
عالی, سجادیه
پژوهش نامه مبانی تعلیم و تربیت20 Feb 2020
NobleIDark:/48914/w1/20260515/78A1B912DOI10.22067/fedu.v9i2.74530
نظام تربیت و خود: از آرمان تکوین خود اصیل تا واقعیتی بنام شبه خود
عالی, سجادیه · پژوهش نامه مبانی تعلیم و تربیت · 2020 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20260515/78A1B912DOI10.22067/fedu.v9i2.74530
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
هدف اصلی این مقاله، بررسی فاصله گرفتن نظامهای آموزشی از هدف تعالی خویشتن و خودمختاری از دیدگاه فوکو میباشد. برای دستیابی به این هدف از روش تحلیل مفهومی و استنتاجی بهره گرفته شد. بنابر نتایج به دست آمده، مهمترین تمایزهای خویشتن اصیل با خویشتن کاذب در حال تحول و انعطاف است. درحالیکه خویشتن اصیل، همواره پروژهای در حال تکامل و ناقص است، خویشتن کاذب، امری تمامشده و صلب است. همچنین خویشتن اصیل، نسبتی فعال با شبکههای قدرت دارد. علاوه بر این، نوع آگاهی گفتمانی خویشتن اصیل میتواند او را فراتر از حدود دانشی- فرهنگی زمانش ببرد. الزامات دستیابی به این خویشتن اصیل در فعالیتهای تربیتی شامل مواردی مانند مسئلهآفرینی و نقد ساختشکنانه مداوم، توجه به احساسات فردی، آگاهیهای گفتمانی و حقیقتطلبی و حقیقتگویی است. لذا، دستاندرکاران و ذینفعان تربیت میبایست هستههای مقاومت خویش را در برابر ارزیابیهای بیرونی و نظامهای هنجارساز شکل دهند تا از استحاله خویشتن اصیل به خود کاذب جلوگیری کنند.