به‌منظور بررسی تاثیر تراکم­های یولاف­وحشی، زمان کاربرد و نوع علف­کش بر میزان کنترل یولاف­وحشی، عملکرد و اجزای عملکرد گندم، آزمایشی مزرعه­ای به صورت کرت­های دوبار خرد شده در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار به‌منظوردر سال زراعی 1393-1392 در استان فارس شهرستان مرودشت انجام گرفت. تراکم­های مختلف یولاف­وحشی (صفر، 20، 40، 80، 160 و 320 بوته در مترمربع) به‌عنوان کرت اصلی، دو علف­کش یدوسولفورون+ مزوسولفورون+ مفن پایر دی اتیل (آتلانتیس، 18 گرم ماده موثره در هکتار) و کلودینافوپ پروپارژیل (تاپیک، 64 گرم ماده موثره در هکتار) به‌عنوان کرت فرعی و زمان کاربرد مرحله 18 زادوکس (هشت­برگی) و 23 زادوکس (مرحله پنجه­زنی) به‌عنوان کرت فرعی فرعی درنظر گرفته شدند. کاهش 50 درصد وزن خشک یولاف­وحشی (پارامترDen50) توسط علف­کش کلودینافوپ پروپارژیل در دو زمان کاربرد هشت­برگی و پنجه­زنی، به‌ترتیب در تراکم 127 و 95 بوته در مترمربع یولاف­وحشی و برای علف­کش یدوسولفورون+مزوسولفورون در دو زمان هشت­برگی و پنجه­زنی در تراکم­های141 و 149 بوته در مترمربع مشاهده شد. رشد مجدد یولاف­وحشی در علف­کش کلودینافوپ پروپارژیل نسبت به علف­کش یدوسولفورون+ مزوسولفورون در تمامی تراکم­ها در مرحله پنجه­زنی نسبت به هشت­برگی بیشتر بود. برآورد مدل هایپربولیک برای عملکرد دانه نشان داد که در علف­کش کلودینافوپ پروپارژیل در دو زمان کاربرد هشت­برگی و پنجه­زنی، کاهش 50 درصدی عملکرد دانه در تراکم­های 118و 83 بوته در متر مربع یولاف­وحشی و در علف­کش یدوسولفورون+ مزوسولفورون برای دو زمان کاربرد در تراکم­های 423و 221 بوته در مترمربع رخ داد. در تراکم­های بالاتر یولاف­وحشی، کاربرد علف­کش یدوسولفورون + مزوسولفورون در مرحله 18 زادوکس پیشنهاد می­شود.