Research indexJournal article
مطالعه مقایسه ای بحران ازخودبیگانگی در اندیشه های «امامخمینی، آیتالله سید محمدباقر صدر، دکتر شریعی»
نوازنی, هرسیج, عیوضی
فصلنامه جامعه شناسی سیاسی ایران22 May 2021
NobleIDark:/48914/w1/20260515/16C6B95EDOI10.30510/psi.2021.262800.1394
مطالعه مقایسه ای بحران ازخودبیگانگی در اندیشه های «امامخمینی، آیتالله سید محمدباقر صدر، دکتر شریعی»
نوازنی, هرسیج, عیوضی · فصلنامه جامعه شناسی سیاسی ایران · 2021 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20260515/16C6B95EDOI10.30510/psi.2021.262800.1394
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
پژوهش حاضر با هدف بررسی بحران ازخودبیگانگی در جوامع اسلامی از منظر امامخمینی، آیتالله سید محمدباقر صدر و دکتر علی شریعتی در قالب 4 مرحله نظریه بحران توماس اسپریگنز «مشکل اصلی جوامع»، «علل وقوع»، «جامعهآرمانی» و «راهحلها» به روش کیفی مقایسهای و گردآوری اطلاعات از متون اصلی سه متفکر فوق مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج بررسی نشان داد که علیرغم برخی تفاوتهای جزئی، اندیشمندان مذکور ازخودبیگانگی را مشکل اصلی جوامع اسلامی تشخیص دادهاند و بر این اساس سه مؤلفه استعمار، استبداد و اقتدارگرایی را به مثابه علل اصلی بروز ازخودبیگانگی برشمردهاند. جامعه توحیدی و الهی مبتنی بر اخلاق، آزادی، برابری و تعالی که منتج به خودآگاهی اسلامی است را جامعه آرمانی خود قلمداد نمودند. همچنین علیرغم وجود برخی تفاوتهای رویکردی در ارتباط با راهحل خروج از خودبیگانگی میان دکتر شریعتی با امامخمینی و آیتالله صدر، سه مؤلفه کلی استقلال، آزادی و دموکراسی به عنوان راهحل خروج از خودبیگانگی تجویز شد.