Research indexJournal article
بررسی گفتمان اکوفمینیسم در رمان رهش اثر رضا امیرخانی، بر اساس الگوی گفتمانی فرکلاف
اسماعیلی, مزاری
2 Jun 2021
NobleIDark:/48914/w1/20260525/581096C3DOI10.22124/naqd.2021.17491.2080
بررسی گفتمان اکوفمینیسم در رمان رهش اثر رضا امیرخانی، بر اساس الگوی گفتمانی فرکلاف
اسماعیلی, مزاری · 2021 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20260525/581096C3DOI10.22124/naqd.2021.17491.2080
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
تخریب منابعطبیعی و مشکلات زیستمحیطی به دغدغههای انسان معاصر تبدیل شدهاند. بررسی ابعاد این معضلات و رابطۀ آن با حوزۀ علوماجتماعی و علومانسانی باعث شد تا به نقش انسان در افزایش و یا کاهش آسیبهای زیستمحیطی توجه شود. از نظر پیر شونتچه، نظریهپرداز زیستمحیط، زبان و ادبیات نقش مهمی در آموزش مسئولیتپذیری اجتماعی نسل آینده، برای رسیدن به توسعۀپایدار و حفاظت از محیطزیست ایفا میکنند. اکوفمینسم جنبش فکری است که ادعا دارد بهرهبرداری سودجویانه از منابعطبیعی و نگاه فرودست به زنان با یکدیگر رابطۀ مستقیم دارد و از بین رفتن تبعیض جنسیتی راهی برای حفظ محیطزیست میباشد. در این پژوهش چگونگی بازتاب مولفههای اکوفمینیسم در رمان رهش رضا امیرخانی بررسی خواهد شد، با خوانش اثر بر پایۀ تحلیل گفتمان انتقادی، رویکرد فرکلاف در سه سطح توصیف، تفسیر و تبیین، نشان میدهیم چه رابطهای در جامعۀ مردسالار، بین تخریب محیطزیست و تمایل بر اقتدار بر زنان وجود دارد. نتایج نشان داد، زن بدن خود را به جهانهستی وام میدهد تا بیانگر اندیشه شود، رابطه تعاملی تن زنانه در تارو پود جهان و تجلی هستی در زن پیام نمادین تشابه تسلط توجیهناپذیر مردان در هرم قدرت جامعه مردسالار بر زنان و هستی را داردکه بهرهبرداری بیرویه از محیطزیست را به دنبال میآورد.