برگزیدن دین‌داری یا غیردین‌داری می‌تواند از جمله مهمترین انتخاب‌های زندگی به‌شمار رود. در هنگام تکافؤ ادله دین‌داری و غیردین‌داری در حوزه نظر می‌توان ندانم‌گرایی را به عنوان راه سوم برگزید اما در عمل چنین نیست و تنها دو راه وجود دارد. در چنین شرایطی باید جانبی را برگزید که ضرر کمتر و سود بیشتری را در پی داشته باشد. با مقایسه سود و ضرر مورد ادعای دین داران و غیر دین‌داران و احتساب میزان کمی شده آن‌ها می‌توان دریافت که مجموع سود دین‌داری بیشتر از غیر دین‌داری است. عنوان این تقریر از دلیل معقولیت که بر مبنای شرطیه پاسکال شکل گرفته، سود مورد انتظار برتر است و بر اساس آن می‌توان ثابت کرد که در عمل باید دین‌داری را برگزید و دین‌دارانه زندگی کرد. این دلیل با وجود برخی شباهت‌ها، با شرطیه پاسکال در پاره‌ای پیش‌فرض‌ها و هدف متفاوت است. در این دلیل محدودیت‌های دین‌داری لحاظ گردیده و برای برخی غیردین‌داران بهره اخروی در نظر گرفته شده است. هدف این دلیل نیز ترجیح دین‌داری در عمل است نه اثبات حقانیت دین‌داری. وجود ادیان مختلف با ادعاهای متعدد و گاه متعارض، مغالطی بودن، جدلی بودن، ناسازگاری با قاعده قبح عقاب بلابیان، نادرستی و نامدلل بودن پیش‌فرض‌ها و ناتوانی از اثبات ضرورت دین‌داری، مهم‌ترین شبهات عقلی فراروی این دلیل است که در مقاله پاسخ داده شده است. ارائه صورت بندی نو برای دلیل معقولیت و به‌کار گیری آن برای اثبات ضرورت دین‌داری و پاسخ به مهمترین شبهات فراروی آن مهمترین دست آورد مقاله به‌شمار می‌رود.