Ο στόχος της διατριβής είναι η διερεύνηση της κατάθλιψης και των γνωστικών διαταραχών στη νόσο του Πάρκινσον. Σε 43 ασθενείς με τη συγκεκριμένη νόσο χορηγήθηκαν οι εξής νευροψυχολογικές δοκιμασίες HAM-D₁₇, MMSE και Wechsler II, οπότε οι ασθενείς διαχωρίσθηκαν στις εξής 4 ομάδες α) 11 χωρίς κατάθλιψη ή γνωστικές διαταραχές, β) 11 με κατάθλιψη, γ) με γνωστικά ελλείμματα και δ) με συνυπάρχουσα κατάθλιψη και γνωστική έκπτωση. Οι παραπάνω ασθενείς εξετάσθηκαν με οπτικές ψυχοφυσιολογικές μεθόδους ΟΠΔ, ΗΑΓ και κορημετρία. Οι παραπάνω ασθενείς παρουσίαζαν χαμηλές τιμές, όσον αφορά τις παραμέτρους της κορημετρίας, κυρίως την Vcmax και την Acmax, γεγονός το οποίο αποδίδεται σε κεντρικό χολινεργικό έλλειμμα. Περισσότερο χαμηλές τιμές παρουσίαζε η ομάδα με γνωστικές διαταραχές. Με τη μέθοδο της κορημετρίας είναι επίσης δυνατός ο διαχωρισμός ανάμεσα στην αμιγή άνοια από τη καταθληπτικού τύπου «ψευδοάνοια».