Research indexIn vitro
Μελέτη της μετανάστευσης και διαφοροποίησης των νευρικών στελεχιαίων κυττάρων του κεντρικού νευρικού συστήματος μετά από μεταμόσχευση τους στον εγκέφαλο μυών με πειραματική αλλεργική εγκεφαλομυελίτιδα
Γιαννακοπούλου
1 Jan 2008
NobleIDark:/48914/w1/20260526/0143A4B5DOI10.12681/eadd/23200
Μελέτη της μετανάστευσης και διαφοροποίησης των νευρικών στελεχιαίων κυττάρων του κεντρικού νευρικού συστήματος μετά από μεταμόσχευση τους στον εγκέφαλο μυών με πειραματική αλλεργική εγκεφαλομυελίτιδα
Γιαννακοπούλου · 2008 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20260526/0143A4B5DOI10.12681/eadd/23200
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
Η ΠΣ θεωρείται η συχνότερα διαγνωσμένη νευρολογική νόσος σε νεαρούς ενήλικες. Αποτελεί μια χρόνια φλεγμονώδη νευροεκφυλιστική πάθηση που χαρακτηρίζεται από απομυελίνωση, νευραξονική εκφύλιση και νευρολογική δυσλειτουργία, ενώ ως ένα βαθμό συμβαίνει ενδογενής επαναμυελίνωση. Αν και οι μέχρι σήμερα θεραπείες στοχεύουν στην ανοσοτροποποίηση και μπορούν να αποτρέψουν τις εξάρσεις της νόσου, στερούμαστε ακόμα τη γνώση για το πώς να προωθήσουμε την αποτελεσματική επαναμυελίνωση. Ο ενήλικος εγκέφαλος περιέχει ΝΣΚ και πρόδρομα/προγονικά κύτταρα διασκορπισμένα σε όλο το ΚΝΣ και αυτά τα κύτταρα είναι σε θέση να συμμετέχουν σε κάποιο βαθμό στην αποκατάσταση. Εντούτοις, το μέγεθος της αλλοίωσης είναι τέτοιο που υπερνικά την ικανότητα των ενδογενών κυττάρων να αποκαταστήσουν τη βλάβη. Αφ' ετέρου, τα κύτταρα αυτά, μπορεί επίσης να είναι στόχοι της παθολογικής διαδικασίας ή να έχουν γενετική προδιάθεση δυσλειτουργίας με εμφανή δυσμενή αντίκτυπο στην έμφυτη δυνατότητα του ΚΝΣ για αυτό-αποκατάσταση. Επομένως, η μεταμόσχευση εξωγενών κυττάρων, σαν μια εναλλακτική πηγή, μπορεί να αποτελεί την λύση της αποτελεσματικής επαναμυελίνωσης. Οι θεραπείες με χρήση κυτταρικών μοσχευμάτων έχει αποτελέσει ένα πολύ ενεργό ερευνητικό τομέα τις τελευταίες δεκαετίες και έχει επιτευχθεί αξιοσημείωτη πρόοδος. Άφθονες πηγές μυελινωτικών κυττάρων έχουν ταυτοποιηθεί και έχουν προταθεί ποικίλες διαφορετικές στρατηγικές μεταμόσχευσης. Τα ΝΣΚ εξαιτίας της πολυδυναμίας τους, δηλαδή της ικανότητάς τους να δίνουν γένεση και στους τρεις κυτταρικούς τύπους του ΚΝΣ, έχουν την ικανότητα της αντικατάστασης των προσβλημένων κυττάρων σε νευροεκφυλιστικές νόσους όπως η ΠΣ. Αυτά τα κύτταρα μάλιστα μπορούν να είναι επιπρόσθετα γενετικά τροποποιημένα ex vivo πριν από την μεταμόσχευση, για να βελτιστοποιήσουν την επαναμυελίνωση και να υποστηρίξουν την νευραξονική αποκατάσταση. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετήθηκε η συμπεριφορά των ΝΣΚ του ΚΝΣ στο φλεγμονώδες αρχικά και απομυελινωτικό μετέπειτα περιβάλλον της χρόνιας ΠΑΕ, του πιο αξιόπιστου μέχρι σήμερα πειραματικού μοντέλου που ομοιάζει με την ΠΣ. Τα ΝΣΚ χάρις στην ικανότητά τους να παρουσιάζουν μεγάλη ικανότητα ανανέωσης in vitro, με αποτέλεσμα να επιτρέπουν την παραγωγή μεγάλων κυτταρικών πληθυσμών, αντιπροσωπεύουν μια ανανεώσιμη πηγή κυττάρων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διαδικασίες μεταμόσχευσης. Η μελέτη της συμπεριφοράς αυτής επιτεύχθηκε με σειρά πειραμάτων που αφορούν στην καλλιέργεια των ΝΣΚ πειραματοζώων τα οποία εκφράζουν στα κύτταρά τους την GFP και εν συνεχεία μεταμόσχευση τους στις πλάγιες κοιλίες θηλυκών C57Bl/6 μυών ηλικίας 6-7 εβδομάδων, στους οποίους είχε προκληθεί προηγουμένως η χρόνια ΠΑΕ με MOG 35-55. Η πρόκληση της ΠΑΕ γινόταν την ίδια μέρα με την απομόνωση ΝΣΚ από τα εγκεφαλικά ημισφαίρια νεογέννητων μυών για να ακολουθήσει η καλλιέργειά τους.