Τα τελευταία χρόνια, οι διεθνείς εξελίξεις κατέδειξαν την αλληλένδετη λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας μεταξύ των χωρών. Αναταράξεις που οδήγησαν σε κρίσεις υφέσεις και επανακάμψεις, κατέστησαν απαραίτητη την πλήρη αποκάλυψη της πηγής του πλούτου των επιχειρήσεων. Στην σύγχρονη οικονομία, το βασικότερο συγκριτικό πλεονέκτημα της κάθε επιχείρησης, το παρέχει η άυλη περιουσία της, για την οποία οι μέτοχοι και οι επενδυτές πρέπει να αποκτούν πλήρη γνώση, για αυτό και η επιχείρηση, πρέπει να υπακούει σε διεθνείς κανόνες καταγραφής και αποκάλυψης της περιουσίας προκειμένου να είναι κοινή και συγκρίσιμη η καταγραφή αυτήν. Η παρούσα διατριβή, επικεντρώνεται στα έξοδα έρευνας και ανάπτυξης και στην προσπάθεια αξιολόγησης των κριτηρίων με βάση τα οποία, οι επενδυτές αξιολογούν την αξία της κάθε επιχείρησης. Για τον σκοπό αυτόν συλλέχθηκαν στοιχεία από το Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών (Χ.Α.Α.), για την περίοδο που καλύπτει μετά την υποχρεωτική υιοθέτηση των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων από τις ελληνικές εταιρίες (2005) και μέχρι το 2012. Με την βοήθεια των υποδειγμάτων των Sougiannis (1994) και Bushee (1998), γίνεται προσπάθεια εξέτασης και ανάλυσης της σημασίας της πληροφόρησης που περιέχεται στα έξοδα έρευνας και ανάπτυξης και εάν αυτή η πληροφόρηση είναι χρήσιμη για τους επενδυτές, όπως συνέβη και με βάση προηγούμενες έρευνες (Baber et al., 1991, Sougiannis, 1994, Bushee, 1998, Hall & Oriani, 2006, Anagnostopoulou & Levis, 2008, Karjalainen, 2008, Cincera & Ravet, 2010, Duqi & Torluccio 2011). Η διατριβή εξετάζει, λαμβάνοντας υπόψη και την ελληνική οικονομική κρίση, εάν και κατά πόσο, η πραγματοποίηση εξόδων που αφορούν έρευνα για ανάπτυξη, έχει θετικό αντίκτυπο στην αξία τους όπως αυτή αξιολογείται από την αγορά. Τα αποτελέσματα, είναι άμεσα συγκρίσιμα με προηγούμενες έρευνες σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και σε χώρες εκτός Ευρώπης (ΗΠΑ, Αυστραλία).