ได้ทำการศึกษาคุณสมบัติของฉนวนสายไฟฟ้าชนิดพอลิไวนิลคลอไรด์ที่ผ่านการฉายรังสีแกมมา โดยการทดสอบคุณสมบัติความต้านแรงดึง เปอร์เซ็นต์ความยืดที่จุดขาด และการหาปริมาณเจล ซึ่งใช้แทนปริมาณโครงสร้างโมเลกุล ที่มีการเชื่อมโยงแบบร่างแห การวิจัยนี้ใช้วัสดุพีวีซีผสมเสร็จเกรดสำหรับทำฉนวนสายไฟฟ้า ขึ้นรูปชิ้นงานทดสอบและนำไปฉายรังสีแกมมาในช่วง 0 ถึง 200 กิโลเกรย์ ภายใต้สภาวะบรรยากาศ สุญญากาศ และสภาวะก๊าซเฉื่อยไนโตรเจน การทดสอบโดย การหาค่าความต้านแรงดึงและความยืดก่อนและหลังเร่งอายุการใช้งานเปรียบเทียบกับปริมาณรังสีและการหาปริมาณเจล เทียบกับปริมาณรังสี พบว่า ค่าความต้านแรงดึงและความยืดในสภาวะบรรยากาศมีแนวโน้มลดลงเมื่อปริมาณรังสีสูงขึ้นใน สภาวะสุญญากาศและไนโตรเจนมีแนวโน้มไม่เปลี่ยนแปลง ภายหลังการบ่มเร่งอายุใช้งานความต้านแรงดึงและความยืด ของขึ้นงานฉายรังสีภายใต้สภาวะต่าง ๆ มีแนวโน้มไม่เปลี่ยนแปลง เมื่อเทียบกับค่าความต้านแรงดึงและความยืดก่อนบ่มเร่ง อายุใช้งาน และพบว่าปริมาณเจลมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้นเมื่อปริมาณรังสีสูงขึ้น