วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงของเศรษฐกิจของครอบครัวเกษตรกรรม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ต่อการแพร่ขยายเข้ามาของอุตสาหกรรมในพื้นที่โดยการส่งเสริมของรัฐผ่านการวางแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และแนวความคิดการพัฒนาประเทศไปสู่การเป็นประเทศอุตสาหกรรมที่ทันสมัย การศึกษาได้ใช้แนวคิดทฤษฏีการปะทะประสานของวิถีการผลิต โดยเน้นการวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงของเศรษฐกิจชาวนา โดยพิจารณาทั้งด้านที่ถูกทำลายและการรักษาไว้หลังจากที่มีการขยายตัวเข้ามาของเศรษฐกิจการค้า และท้ายที่สุดเป็นการขยายตัวเข้ามาของอุตสาหกรรม ผลจากการศึกษาพบว่า การแพร่ขยายเข้ามาของอุตสาหกรรมในพื้นที่ ได้ส่งผลกระทบต่อโครงสร้างทางเศรษฐกิจของครอบครัวเกษตรกรรม ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในพลังการผลิตและความสัมพันธ์ทางการผลิต ที่พัฒนาไปสู่วิถีการผลิตในรูปแบบใหม่ของครอบครัวเกษตรกรรม โดยแรงงานหนุ่มสาวส่วนหนึ่งของครอบครัวเกิดการเคลื่อนย้ายอพยพพึ่งพารายได้จากภาคอุตสาหกรรม ขณะที่แรงงานอีกส่วนหนึ่งของครอบครัวเกิดการเคลื่อนย้ายอพยพพึ่งพารายได้จากภาคอุตสาหกรรม ขณะที่แรงงานอีกส่วนหนึ่งของครอบครัวโดยเฉพาะแรงงานอาวุโสยังคงการผลิตในภาคเกษตรกรรม และมีการจ้างแรงงานรับจ้างมากขึ้น ทำให้ในพื้นที่หมู่บ้านเกิดการประกอบอาชีพทั้งในภาคเกษตรกรรม ภาคอุตสาหกรรม การผลิตภาคเกษตรกรรม และการผลิตภาคอุตสาหกรรม เกิดลักษณะของการพึ่งพาอาศัยประโยชน์ซึ่งกันและกัน ในขณะที่ภาคเกษตรกรรมอาศัยรายได้จากภาคอุตสาหกรรม ภาคอุตสาหกรรมก็พยายามรักษาการผลิตภาคเกษตรกรรม เอาไว้เพื่อเป็นแหล่งผลิตซ้ำแรงงานราคาถูกเพื่อป้อนเข้าสู่ภาคอุตสาหกรรม