การวิจัยเรื่อง “การสื่อสารกับการเคลื่อนไหวทางสังคมแบบใหม่ ในประเด็นเรื่อง สิทธิสตรีในสังคมไทย : กรณีศึกษา กลุ่มเฟมินิสต์ปลดแอก” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการการเคลื่อนไหวทางสังคมของสตรีในยุคต่าง ๆ ในสังคมไทย และเพื่อศึกษากระบวนการสื่อสารของกลุ่มเฟมินิสต์ปลดแอกในการต่อรองอำนาจระบบชายเป็นใหญ่ (ปิตาธิปไตย) เพื่อนำไปสู่การเคลื่อนไหวทางสังคมแบบใหม่ในประเด็นเรื่องสิทธิสตรีในสังคมไทย การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้การวิเคราะห์กรณีศึกษา (Case Study Analysis) คือ กลุ่มเฟมินิสต์ปลดแอก ผ่านการวิเคราะห์เอกสาร (Documentary Research) ควบคู่กับการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ผลการศึกษาพบว่า การเคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องสิทธิสตรีในสังคมไทยได้มีมาตั้งแต่อดีต แต่ละยุคสมัยต่างมีลักษณะและจุดยืนของการเรียกร้องสิทธิสตรีในประเด็นที่แตกต่างกัน โดยการสื่อสารถือเป็นตัวแปรหลักและมีบทบาทสำคัญที่ช่วยขับเคลื่อนประเด็นการเรียกร้องต่าง ๆ ซึ่งในอดีตนิยมใช้สื่อสิ่งพิมพ์เพื่อเป็นช่องทางในการสื่อสาร แต่ด้วยภูมิทัศน์สื่อที่เปลี่ยนแปลงไป มีการเกิดขึ้นของสื่อใหม่ (New Media) ที่มีลักษณะเป็นเครือข่าย (Network) ดังนั้น การเคลื่อนไหวทางสังคมของกลุ่มเฟมินิสต์ปลดแอกจึงใช้สื่อสังคมออนไลน์ (Social Media) เป็นหลัก ควบคู่กับการใช้สื่อบุคคล สื่อกิจกรรม และสื่อมวลชน เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมทางเพศ (Social Justice) เสรีภาพ (Liberty) และประชาธิปไตย (Democracy) ให้เกิดขึ้นในทุกมิติของสังคมการสื่อสารกับการเคลื่อนไหวทางสังคมแบบใหม่ของกลุ่มเฟมินิสต์ปลดแอกในครั้งนี้ พยายามที่จะแสดงให้เห็นถึงการใช้อำนาจทางสังคมและการขาดความยุติธรรมทางกาย วาจา ใจ ที่ถือเป็นเบื้องลึกที่สุดของปัญหาเรื่องการกดขี่ทางเพศที่แสดงออกในรูปแบบของการกระทำทางเพศต่อสตรี ดังนั้น กลุ่มเฟมินิสต์ปลดแอกจึงมุ่งหวังให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง (Structure of Society) เพราะถ้าการเปลี่ยนแปลงในระดับโครงสร้างอำนาจเกิดขึ้นได้ ย่อมส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเพศสภาพและเพศวิถีได้ในที่สุด กลุ่มเฟมินิสต์ปลดแอกจึงใช้การสื่อสารเครือข่าย (Network Communication) เป็นตัวขับเคลื่อนการเคลื่อนไหวทางสังคมในครั้งนี้ เพราะการเกิดเครือข่ายได้ส่งผลถึงพลังในการต่อสู้ที่มากขึ้นกว่าเดิม