Research indexJournal article
Διερεύνηση της υπολογιστικής προσέγγισης των εδαφικών κατολισθήσεων:
Γάκης
Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2011Open access
NobleIDark:/48914/w1/20260521/1C467886DOI10.26262/heal.auth.ir.125972
Διερεύνηση της υπολογιστικής προσέγγισης των εδαφικών κατολισθήσεων:
Γάκης · Aristotle University of Thessaloniki · 2011
NobleIDark:/48914/w1/20260521/1C467886DOI10.26262/heal.auth.ir.125972
Free to read at the publisher
You can read the abstract here, or the full text at the publisher.
Abstract
Η υπολογιστική προσέγγιση των εδαφικών κατολισθήσεων, συνήθως επιτυγχάνεται με τη χρήση είτε φαινομενολογικών μεθόδων, είτε μεθόδων οριακής ισορροπίας, είτε της πιο εκλεπτυσμένης μεθόδου πεπερασμένων στοιχείων. Η ανάλυση των κατολισθητικών φαινομένων, επηρεάζεται από διάφορες παραμέτρους, ορισμένες εκ των οποίων συχνά αγνοούνται, ώστε τα αποτελέσματα που λαμβάνονται να μην είναι τα βέλτιστα. Σε αυτή την κατεύθυνση, μελετήθηκαν σε σχέση με την επιρροή τους στην αναλυτική προσέγγιση των εδαφικών κατολισθήσεων, η μεταβολή των τιμών του συντελεστή ασφάλειας σε σχέση με το ρυθμό μετακίνησης και τη μεταβολή της γεωμετρίας, ο ερπυσμός των εδαφών, η διατμητική αντοχή των ακόρεστων εδαφών, η κατάλληλη εφαρμογή της μεθόδου πεπερασμένων στοιχείων, με τη χρήση εδαφικών μοντέλων, ικανών να προσομοιώσουν τόσο τη συμπεριφορά των γεωυλικών όσο και το συνολικό μηχανισμό αστοχίας, η επιρροή της τρισδιάστατης γεωμετρίας στην εκτίμηση της ευστάθειας και η εφαρμογή κατάλληλων μεθόδων χρονικής εκτίμησης της αστοχίας. Στόχος της διατριβής ήταν, μέσω της διερεύνησης των παραπάνω αντικειμένων και της εφαρμογής τους σε περιπτώσεις πραγματικών κατολισθήσεων, να προκύψουν χρήσιμες προτάσεις και παρατηρήσεις με σκοπό τη βελτιστοποίηση της υπολογιστικής προσέγγισης των εδαφικών κατολισθήσεων. Τα κυριότερα αποτελέσματα και τα πιο σημαντικά πρωτότυπα σημεία της διατριβής συνοψίζονται στα εξής: 1. Σχεδίαση της μορφής των κρίσιμων επιφανειών ολίσθησης για ομοιογενή πρανή διαφορετικών κλίσεων και διαφορετικής τιμής της παραμέτρου λcφ, 2. Υπολογισμός της επιρροής της μεταβολής της γεωμετρίας κατά την εξέλιξη μίας κατολίσθησης, στην αύξηση του συντελεστή ασφαλείας, για ομοιογενή πρανή διαφορετικών κλίσεων και διαφορετικής τιμής της παραμέτρου λcφ, 3. Ανάπτυξη της θεωρίας του ερπυσμού στις κατολισθήσεις με τη χρήση της τεχνικής των διαδρομών τάσης, 4. Συσχέτιση της μεταβολής του συντελεστή ασφαλείας με το ρυθμό μετακινήσεων και υπολογισμός της απαιτούμενης αύξησης του που οδηγεί στο “σταμάτημα” της κίνησης, με τον μετασχηματισμό και εφαρμογή της πρότασης Gudehus (Gudehus & Schwarz 1985) σε περιπτώσεις πραγματικών κατολισθήσεων, 5. Πρόταση για την βελτιστοποίηση της εισαγωγής της ακόρεστης διατμητικής αντοχής στις αναλύσεις ευστάθειας με μεθόδους οριακής ισορροπίας, μέσω της συσχέτισης της γωνίας φb με το βαθμό κορεσμού και τη μύζηση και τη διακριτοποίηση της ακόρεστης ζώνης σε τμήματα σταθερής τιμής της φb, 6. Διερεύνηση με τη μέθοδο πεπερασμένων στοιχείων (μοντέλο HSM, λογισμικό Plaxis 8.2), της σχέσης του συντελεστή ασφάλειας και της μέγιστης μετακίνησης, σε ομοιογενή πρανή ορυγμάτων, για δεδομένη κατανομή των μέτρων συμπιεστότητας με το βάθος, 7. Αναπαραγωγή του μηχανισμού αστοχίας σε δύο πραγματικές κατολισθήσεις με τη χρήση της μεθόδου πεπερασμένων στοιχείων (λογισμικό Phase2 – Rocscience), προσομοιώνοντας τις αδύναμες στρώσεις εντός του ομοιογενούς πετρώματος, με αποτέλεσμα την εκτίμηση οριζόντιων μετακινήσεων στις θέσεις των κλισιόμετρων, αντίστοιχων με τις μετρηθείσες, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα ακριβούς διαστασιολόγησης των μέτρων αποκατάστασης, 8. Συσχέτιση του λόγου F3D/F2D με το λόγο B/L για διαφορετικές κλίσεις πρανών και τιμές της παραμέτρου λcφ, σε πρανή αποτελούμενα από ομοιογενή υλικά, με ελλειψοειδείς επιφάνειες ολίσθησης, συμμετρικές ως προς άξονα παράλληλο στη διεύθυνση της κίνησης, 9. Ανάπτυξη και εφαρμογή μίας νέας πρότασης, η οποία εκτιμά με ικανοποιητική ακρίβεια το χρόνο που απομένει ως την εκδήλωση αστοχίας στις κατολισθήσεις, βασιζόμενη στα πρωτογενή μετρητικά δεδομένα της εξέλιξης των μετακινήσεων με το χρόνο.