Η εκτίμηση της σεισμικής διακινδύνευσής και των οικονομικών απωλειών αποτελούν θέματα καίριας σημασίας στη λήψη αποφάσεων σχετικά με τον περιορισμό της έκτασης των ζημιών που ενδέχεται να προκληθούν από έναν σεισμό σε τοπικό ή ακόμη και σε εθνικό επίπεδο. Η παρούσα εργασία πραγματοποιείται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού προγράμματος SERA, (http://www.sera-eu.org/en/home/), το οποίο έχει σκοπό την ανάπτυξη ενός παν-ευρωπαϊκού μοντέλου σεισμικής διακινδύνευσης. Στη παρούσα διπλωματική εργασία, παρουσιάζεται ένα μοντέλο για τη λεπτομερή εκτίμηση της σεισμικής διακινδύνευσης στα κτίρια με αμιγή ή κύρια χρήση κατοικίας στην περιφέρεια της Αττικής, σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011. Τα κτίρια κατηγοριοποιήθηκαν σύμφωνα με το σύστημα ταξινόμησης που αναπτύχθηκε από την ερευνητική κοινότητά του Global Earthquake Model (GEM) με βάση το υλικό κατασκευής, το δομικό τύπο, τον αριθμό ορόφων και το επίπεδο αντισεισμικού σχεδιασμού. Οι αναλύσεις της σεισμικής διακινδύνευσης πραγματοποιήθηκαν με το λογισμικό ανοιχτού κώδικα OpenQuake. Αρχικά, έγιναν οι αναλύσεις της σεισμικής επικινδυνότητας λαμβάνοντας υπόψιν δύο σεισμούς με μηχανισμό γένεσης το ρήγμα της Φυλής. Ο πρώτος και καταστρεπτικότερος συνέβη τον Σεπτέμβρη του 1999, ο οποίος αν και μετρίου μεγέθους της τάξεως του 5,9 είχε ολέθριες συνέπειες στην Αττική. Ο δεύτερος, μεγέθους 5,3 έγινε τον Ιούλιο του 2019. Για την εκτίμηση της κατανομής των βλαβών στα κτίρια και των οικονομικών απωλειών εφαρμόστηκαν τα μοντέλα τρωτότητας που αναπτύχθηκαν για την Ελλάδα από το GEM και συγκρίθηκαν με τα αντίστοιχα μοντέλα του Kappos and Panagopoulos (2010). Τέλος, πραγματοποιήθηκε λεπτομερής μελέτη της σεισμικής διακινδύνευσης για μια μικρότερη περιοχή μελέτης της Αττικής, για την οποία υπάρχουν ακριβή στοιχεία των κτιρίων με βλάβες στην περιοχή λόγω του σεισμού της Αθήνας το 1999. Με αυτό τον τρόπο επαληθεύσαμε τη μεθοδολογία αφού τα αποτελέσματα της συγκλίνουν με τις πραγματικές βλάβες του σεισμού