Στην παρούσα εργασία μελετάται η Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά των Μαστοροχωρίων Κόνιτσας καθώς και η προστασία, η ανάδειξη και η συμβολή της στην τοπική ανάπτυξη, μέσω του τουρισμού. Η ονομασία «Μαστοροχώρια» δόθηκε λόγω της ύπαρξης παραδοσιακών τεχνιτών της πέτρας στην περιοχή, που οργανώνονταν σε συσσωματώσεις, τα λεγόμενα «μπουλούκια», οικοδομώντας έργα με σπουδαία αρχιτεκτονική αξία, τόσο στον τόπο τους, όσο και σε μέρη εντός και εκτός του ελλαδικού χώρου, προκειμένου να βιοποριστούν. Τα καταγεγραμμένα έργα ανάγονται στην περίοδο από τον 18ο αιώνα μέχρι και τα μέσα του 20ου. Τότε ο σύγχρονος τρόπος δόμησης αντικατέστησε τις παραδοσιακές τεχνικές, σηματοδοτώντας το τέλος τους. Ταυτόχρονα, η έντονη τάση αστικοποίησης οδήγησε στην ολοένα και αυξανόμενη εγκατάλειψη και ερήμωση των οικισμών αυτών. Προσπάθεια διατήρησης και συνέχειας του πολιτισμού γίνεται μέσω εκδηλώσεων τους θερινούς μήνες από τους εντός και εκτός έδρας Συλλόγους. Ωστόσο, σκοπός της έρευνας είναι η επιστροφή στις ρίζες και η προσέλκυση νέου ανθρώπινου δυναμικού, προτείνοντας τρόπους ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς, οι οποίοι να είναι ρεαλιστικά υλοποιήσιμοι, προκειμένου να επιφέρουν στην περιοχή βιώσιμη ανάπτυξη.