Αντικείμενο διερεύνησης της παρούσας εργασίας είναι η δυνατότητα αξιοποίησης ενός ανενεργού λατομικού χώρου μέσα από την ολοκληρωμένη αποκατάστασή του, χρησιμοποιώντας ως μελέτη περίπτωσης έναν τέτοιο χώρο στην περιοχή των Μεσογείων Αττικής. Μελετώντας την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα σχετικά με τα ανενεργά λατομεία και το θεσμικό πλαίσιο και στη συνέχεια εστιάζοντας σε κάθε περιοχή που εντάσσεται ο υπό μελέτη χώρος, η πρόταση διαμορφώνεται από τα χαρακτηριστικά και τους περιορισμούς που εντοπίζονται για κάθε περιοχή. Αξιοποιώντας επίσης την έρευνα και την πρόταση υπάρχουσας και εγκεκριμένης μελέτης για το συγκεκριμένο χώρο, η εργασία προτείνει τη δημιουργία ενός νέου αναγλύφου στο μη αποκατεστημένο τμήμα, το οποίο βασίζεται στην υπάρχουσα μορφή του χώρου και φιλοξενεί μια νέα σύνθεση τμημάτων γης. Η προτεινόμενη διαμόρφωση αποτελεί ένα υπερτοπικό πάρκο καλλιέργειας, πρασίνου και αναψυχής που θα ενεργοποιήσει και θα κάνει ξανά το τοπίο ζωντανό και παραγωγικό μέσα από την κοινωνική δυναμική των κατοίκων. Σκοπός είναι να συγκροτηθεί ένα πρότυπο σύστημα χώρου και χρήσεων που θα γίνει ουσιαστικά δημόσιο και θα τροφοδοτεί τους κατοίκους και τις συλλογικότητές τους, αναδεικνύοντας τα εντόπια χαρακτηριστικά. Ιδανικά ο χώρος θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος ενός δικτύου αναγεννημένων αδρανών εκτάσεων που θα δώσουν ζωτικές και πολυεπίπεδες λύσεις για νέους ανοιχτούς δημόσιους χώρους. Μέσα από την ανάλυση της υπό μελέτη περιοχής και την παρουσίαση μιας ρεαλιστικής λύσης, φαίνεται ότι τα ανενεργά λατομεία μπορούν να αποτελέσουν ένα πεδίο προς αξιοποίηση για την αναζήτηση και τη δυναμική χρήση του δημόσιου χώρου.