Κεφάλαιο 1: Ακρίβεια πρόβλεψης των μοντέλων εξάπλωσης ειδών maxent και random forest: εκτίμηση με τη χρήση δεδομένων εξάπλωσης παρουσίας εννέα δασικών ειδών Τα μοντέλα εξάπλωσης ειδών συσχετίζουν δεδομένα παρουσίας ή/και αφθονίας ειδών με περιβαλλοντικά και χωρικά χαρακτηριστικά. Ο σκοπός της εργασίας είναι να συγκριθεί η ακρίβεια πρόβλεψης της εξάπλωσης ειδών μεταξύ δύο ευρέως χρησιμοποιούμενων αλγορίθμων, των maxent και random forest. Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα εξάπλωσης παρουσίας εννέα δασικών ειδών (Abies borisii-regis Mattf., Betula pendula Roth, Castanea sativa Mill. Fagus sylvatica L., Picea abies (L.) H. Karst., Pinus halepensis Mill., Pinus heldreichii Η. Christ, Pinus nigra J.F. Arnold, και Pinus sylvestris L.), που ελήφθησαν από φυτοκοινωνιολογικές βάσεις δεδομένων και από τη Flora Hellenica Database. Ως εξαρτημένες μεταβλητές στα μοντέλα πρόβλεψης χρησιμοποιήθηκαν βιοκλιματικές και εδαφικές παράμετροι, καθώς επίσης δεδομένα βλάστησης και χρήσεων γης. Ως κριτήρια αξιολόγησης των αλγορίθμων χρησιμοποιήθηκαν οι δείκτες correct classification rate, sensitivity, specificity, kappa statistic, false positive rate, false negative rate και true skill statistic. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, φαίνεται ότι οι δύο αλγόριθμοι είχαν σχεδόν παρόμοια αποτελεσματικότητα. Σε πέντε από τα εννέα είδη ελαφρώς καλύτερα αποτελέσματα, με βάση τους επτά δείκτες αξιοπιστίας που χρησιμοποιήθηκαν, έδωσε ο αλγόριθμος maxent. Παρόλα αυτά, η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δύο αλγορίθμων διαφέρει μεταξύ των επτά δεικτών αξιοπιστίας που χρησιμοποιήθηκαν. Οι δυο αλγόριθμοι έδωσαν μεγαλύτερη δυνητική εξάπλωση για τα εννέα είδη από την πραγματική. Παρόλα αυτά για το είδος F. sylvatica η προβλεπόμενη εξάπλωση είχε παρόμοια έκταση με την πραγματική, γεγονός που αποδόθηκε στην καλύτερη ποιότητα του συνόλου δεδομένων εξάπλωσης που ήταν διαθέσιμα για το συγκεκριμένο είδος. Κεφάλαιο 2: Εκτίμηση της δυνητικής εξάπλωσης τύπων οικοτόπων των δασών οξιάς της Ευρωπαϊκής οδηγίας 92/43/ΕΟΚ στην Ελλάδα, με την χρήση μοντέλων εξάπλωσης κοινωνιών Η μοντελοποίηση σε επίπεδο κοινωνίας είναι η μέθοδος εκείνη που συνδυάζει δεδομένα πολλαπλών ειδών και δίνει την πληροφορία της δυνητικής χωρικής εξάπλωσης σε επίπεδο κοινωνίας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της εξάπλωσης των μονάδων βλάστησης (τύπων οικοτόπων) των δασών οξιάς της Ευρωπαϊκής οδηγίας 92/43/ΕΟΚ στην Ελλάδα, με την χρήση του αλγορίθμου μοντελοποίησης maxent και εφαρμόζοντας την στρατηγική μοντελοποίησης κοινωνιών πρώτα πρόβλεψη της εξάπλωσης και έπειτα συνάθροιση σε κοινωνίες. Στην παρούσα εργασία έγινε αποδεκτή η ύπαρξη 14 μονάδων βλάστησης στην Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα, καθώς και δυο επιπλέον μονάδων βλάστησης από της περιοχές της Βόρειας και Νότιας Πίνδου. Για τον υπολογισμό της δυνητικής εξάπλωσης των μονάδων βλάστησης, χρησιμοποιήθηκε ο αλγόριθμος μοντελοποίησης ειδών maxent και για την συνάθροιση των ειδών σε κοινωνίες δημιουργήθηκε ένας συντελεστής ομοιότητας. Το πλεονέκτημα χρήσης ενός τέτοιου δείκτη είναι ότι σε κάθε κελί μπορεί να αντιστοιχηθούν περισσότερες από μια μονάδες βλάστησης. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα της μοντελοποίησης της εξάπλωσης των μονάδων βλάστησης με αυτή που έχει ήδη καταγραφτεί σύμφωνα με την βιβλιογραφία φαίνεται ότι για τις μονάδες βλάστησης της Βόρειο - Ανατολικής Ελλάδας, η δυνητική εξάπλωση συμπίπτει λίγο ή πολύ χωρικά με την καταγεγραμμένη, πράγμα το οποίo θα μπορούσε να αποδοθεί στη φυτογεωγραφική διαφοροποίηση των δασών αυτών από τα δάση της Κεντρικής Ελλάδας, καθώς και στην ύπαρξη περισσότερων και ποιοτικά καλύτερων δεδομένων για την συγκεκριμένη περιοχή. Από την άλλη η φυτογεωγραφική διαφοροποίηση των μονάδες βλάστησης της Κεντρικής Ελλάδας και της Πίνδου δεν αποδόθηκε εξίσου ικανοποιητικά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ορισμένες μονάδες βλάστησης αν και διαφοροποιούνται από ένα σημαντικό αριθμό ειδών τα είδη αυτά είναι ευρύτοπα και σχετικά ευρείας εξάπλωσης.